Log in Register

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Menu
 நிறைவுப்பெற்ற கதைகள் (Completed stories) --- தொடர் கதைகள் (Ongoing stories) --- ஆசிரியர் வாரியாக தொகுக்கப் பட்ட நிறைவுப்பெற்ற கதைகள் (Completed stories by Author) --- தமிழ் தொடர் அத்தியாயங்கள் (Tamil Episodes) --- கதைகள் (Stories) --- காதல் தொடர்கள் (Romantic stories) --- சிறு கதைகள் (Short stories) --- காதல் சிறு கதைகள் (Romantic short stories) --- Chillzeeயில் எழுதுங்கள் (Write @ Chillzee) --- வகை வாரியாக பிரிக்கப் பட்ட சிறு கதைகள் (Short stories by category) --
× Share your stories here!

heart நீ பார்த்த விழிகள்..!! 2 - சித்ரா.வெ.

14 Mar 2019 16:49 - 20 Apr 2019 23:41 #1 by Chithra V

  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder

  • Posts: 1876
  • Like received: 633


  • மிதுனா வீட்டுக்குள் நுழையும் போது ரிஷி வீடு அதிர அழுதுக் கொண்டிருந்தான். அவனை சமாளிப்பதற்குள் ஹரிக்கு போதுமென்று ஆகிவிட்டது.

    “ரிஷிக்கண்ணா..” என்று மிதுனா குரல் கொடுக்கவும்,

    “மித்து..ஊ..ஊ..” என்று அழைத்தப்படியே தனது அறையில் இருந்து ரிஷி ஓடி வர,

    “ஹே பார்த்துடா..” என்று சொல்லியப்படி ஹரிப்பிரியாவும் அவன் பின்னாலேயே ஓடி வந்தாள்.

    ரிஷி அருகே வந்ததும் அவனது உயரத்துக்கு ஏற்றப்படி முட்டிப் போட்டு அமர்ந்து ஓடி வந்தவனை மிதுனா அணைத்துக் கொண்டாள்.

    “மித்து.. ஏன் என்னை விட்டுட்டு நீ மட்டும் மேரஜ்க்கு போன, நான் உன் கூட வருவேன்னு சொன்னேனா இல்லையா..?’ என்று ஐந்து வயது ரிஷி கேட்டதும், மிதுனா ஹரியை முறைத்தாள்.

    “சாரி ரிஷிக்கண்ணா.. நீ ஸ்கூல்ல இருந்து டயர்டா வந்துருப்பல்ல, கல்யாணம் நடக்கும் இடம் வேற ரொம்ப தூரம், அதான் நான் உன்னை விட்டுட்டு போக வேண்டியதா போச்சு, நெக்ஸ்ட் வேற கல்யாணத்துக்கு போகும் போது உன்னை கண்டிப்பா கூட்டிட்டு போறேன், இப்போ வர சண்டே நாம பீச்சுக்கு போகலாம் சரியா? அதுக்காக நீ இப்படி அழக்கூடாது..” என்று சமாதான வார்த்தைகள் கூறினாள்.

    “அப்போ பீச்க்கு போகும் போது புதுசா எடுத்த பிங்க் கலர் ஷெர்வாணி போட்டுக்கவா..” என்று ரிஷி கேட்டான்.

    சில நாட்களுக்கு முன் முடிந்து போன பண்டிகைக்கு எடுத்த ஷெர்வாணியை எப்போது வெளியே போனாலும் அணிந்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று அவன் அடம்பிடிப்பான். அவனுக்கு மிகவும் பிடித்ததால் தான் மிதுனா அந்த உடையை அவனுக்கு எடுத்துக் கொடுத்தாள். சாதாரணமாக வெளியில் போகும் போது கொஞ்சம் மெல்லிய காட்டன் உடையை தான் அவனுக்கு ஹரி போட்டுவிடுவாள். அதனால் திருமணத்திற்கு செல்லும்போது இதை உடுத்திக் கொள்ளலாம் என்று மிதுனா அவனிடம் சொல்லி அவனது அடத்தை குறைத்திருந்தாள்.

    ஆனால் திருமணத்திற்கு செல்லும்போது ரிஷியை கூட்டிச் செல்ல வேண்டாம் என்று ஹரி சொல்லிவிட்டாள். மிதுனாவும் எவ்வளவோ சொல்லிப் பார்த்தாள். ஆனால் ஹரி கேட்கவேயில்லை, அதனால் தான் அவள் ரிஷியை விட்டுவிட்டு போனாள். ஆனால் ரிஷியோ மிதுனா தன்னை விட்டுச் சென்றது தெரிந்ததும் அடம்பிடித்து ஆர்ப்பாட்டம் செய்துவிட்டான்.

    “ரிஷி பீச்க்கு யாராவது ஷெர்வாணி போடுவாங்களா?” ஹரி கேட்கவும், திரும்ப அவளை முறைத்த மிதுனா,

    “ரிஷி பீச் தண்ணில விளையாடும் போது ட்ரஸ் நனைஞ்சுடும் இல்ல, அதனால பீச்க்கு ஷெர்வாணி வேணாம், இன்னும் கொஞ்ச நாளில் உங்க ஸ்கூல் ஆன்னுவல் டே பங்ஷன் வருமே, அப்போ நீ ஷெர்வாணி போட்டுக்கலாம்..” என்று சொன்னதும், அவனும் சரி என்று தலையாட்டினான்.

    “சரி ரிஷி சமத்தா சாப்பிட்டு தூங்கணும் ஓகே வா.. நானே உனக்கு ஊட்டி விட்றேன் வா..” என்று சொல்லி அவனை அழைத்து போனாள்.

    வரவேற்பில் கலந்துக் கொண்ட பின் தன் நண்பன் ரவி மற்றும் ரவியின் மனைவியோடு சத்யா வெளியே வந்தான். இருவரும் தங்களோடு படித்த இன்னொரு நண்பனின் திருமண வரவேற்பிற்கு தான் இப்போது வந்திருந்தனர். சத்யாவும் ரவியும் திருச்சியை சேர்ந்தவர்கள், இப்போது திருமணம் செய்துக் கொள்ள போகும் நண்பன் சென்னையில் வசிப்பவன், மூன்றுப்பேரும் கல்லூரி நண்பர்கள். இங்கே சென்னையில் உள்ள பொறியியல் கல்லூரியில் தான் மூவரும் படித்தனர். திருச்சியிலிருந்து ரவியின் காரில் தான் சத்யாவும் சென்னை வந்தான். ரவிக்கும் இப்போது தான் திருமணம் ஆகியிருந்தது. அவன் மனைவியும் சென்னையில் வசிப்பவள்,

    ஒருவாரம் முன்பே அவள் சென்னையில் உள்ள தன் பிறந்த வீட்டிற்கு வந்துவிட்டாள். அவளை நேராக திருமண மண்டபத்திற்கு வரச் சொல்லிவிட்டு, திருச்சியிலிருந்து சென்னை வந்ததும் வேறு சில நண்பர்களை சந்தித்துவிட்டு, சத்யாவும் ரவியும் நேராக மண்டபத்திற்கு வந்தனர். இப்போது ரவி தன் மனைவியோடு அவளது பிறந்த வீட்டில் தங்கி இரண்டு நாட்கள் கழித்து செல்வதாக திட்டமிட்டிருந்தான். அதனால் சத்யா மட்டும் தான் ஊருக்குச் செல்ல வேண்டும்,

    “டேய் மச்சான்.. இப்போவே நீ ஊருக்கு கிளம்பணுமா.. இன்னைக்கு நைட் எங்க கூடவே தங்கிக்கோடா.. வீடு பெருசு தான் ஒன்னும் பிரச்சனை இருக்காது..” என்று ரவி சொல்லவும்,

    சத்யாவிற்கோ நண்பனே தன் மனைவியின் பிறந்த வீட்டில் இருக்கப் போகிறான். இதில் தானும் அவனோடு செல்வது சரியிருக்காது என்று தோன்றியது. அதனால், “இல்ல ரவி நான் ஊருக்கே போறேன்.. இப்போ போறதுல என்ன பிரச்சனை இருக்கப் போகுதுடா.. பஸ்ல ஏறி உட்கார்ந்தா தூங்கிக்கிட்டே போகப் போறேன்.. அம்மாக்கிட்டேயும் நைட்டே கிளம்பிடுவேன்னு சொல்லிட்டு தான் வந்தேன், அதனால எனக்காக காத்திருப்பாங்கடா..” என்று கூறினான்.

    “சரி பார்த்து போயிட்டு வாடா..” என்று சொல்லிவிட்டு அவர்களும் கார் எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பினர்.

    நேராக கோயம்பேடு பேருந்து நிறுத்ததிற்கு சென்று அங்கிருந்து திருச்சி பேருந்தை பிடிக்க வேண்டும், இப்போது கோயம்பேட்டுக்கு பேருந்தில் போகலாமா? இல்லை ஒரு ஆட்டோ பிடிக்கலாமா? என்று நினைத்தப்படியே மண்டப வாயிலிலிருந்து அவன் வெளியில் வந்த போது, அவனது அலைபேசி சத்தம் எழுப்பியது, யார் அழைப்பது என்று அவன் எடுத்துப்பார்க்க, அதில் மகேஷ்வரன் என்ற பெயரை பார்த்ததும், அழைப்பை உடனே ஏற்றான்.

    “ஹலோ சத்யாவா?”

    “சொல்லுங்க சார் நான் தான்..”

    “சத்யா நான் உடனே உன்னை பார்க்கணுமே, இப்போ நீ திருச்சில தானே இருக்க.. உன்னை பார்க்க என்னைக்கு வரலாம்?”

    “சார் முக்கியமான விஷயமா?’

    “ஆமாம் டா முக்கியம் தான், ஆனா அபிஷியல், சொல்லு என்னைக்கு வரட்டும்?”

    “இல்லை சார் நீங்க சிரமப்பட வேண்டாம்.. இப்போ நான் சென்னைல தான் இருக்கேன்.. ப்ரண்டோட மேரஜ்க்கு வந்தேன்.. அவனும் நம்ம காலேஜ் ஸ்டூடண்ட் தான் சார், பேர் மதன், நானும் ரவியும் கூட உங்களுக்கு இன்விடேஷன் வைக்கலையான்னு அவன்கிட்ட கேட்டோம்”

    “ஒ அப்படியா நல்லதா போச்சு, மதன் எனக்கு நல்லா ஞாபகம் இருக்கு, அவனுக்கு என்னை காண்டாக்ட் செய்ய முடிஞ்சிருக்காது.. பரவாயில்லை அதை விடு, நீ எப்ப ஊருக்கு போகப் போற?”

    “இப்பவே கிளம்ப தான் இருந்தேன் சார்.. ஆனா நீங்க ஏதோ பேசணும்னு சொன்னீங்கல்ல, அதனால நான் மெதுவாகவே ஊருக்கு போறேன்.. சொல்லுங்க சார் இப்பவே உங்களை பார்க்க வரட்டுமா?”

    “இல்லை சத்யா.. நாளைக்கு காலையில் நம்ம காலேஜ்க்கு வந்துடு.. அங்க மீட் பண்ணுவோம்.. சரி இப்போ நீ நைட் எங்க தங்குவ? பேசாம எங்க வீட்டுக்கு வந்து ஸ்டே பண்ணிக்கோயேன்..”

    “இருக்கட்டும் சார்.. இங்க எனக்கு இன்னொரு ப்ரண்ட் தெரியும்.. அவன் தனியா ரூம் எடுத்து தான் தங்கியிருக்கான்.. அவனோட போய் படுத்துக்கிறேன்.. காலையில் வந்து உங்களை பார்க்கிறேன்..” என்று சொல்லிவிட்டு அழைப்பை அணைத்தான்.

    நல்லவேளை திருமணத்திற்கு வந்ததால் எதற்கோ இருக்கட்டும் என்று இன்னொரு மாற்றுடையும் பையில் போட்டு எடுத்து கொண்டு வந்தான். மகேஷிடம் சொன்னது போல் இங்கு தனக்கு தெரிந்த இன்னொரு நண்பனை அழைத்து, இரவு அங்கு தங்க முடியுமா? என்று உறுதி செய்துக் கொண்டு , ஒரு ஆட்டோ பிடித்தான்.

    மகேஷ்வரன் எதற்கு இப்போது பார்க்க வேண்டுமென்று சொல்கிறார்? அதுவும் கல்லூரியில், இந்த கேள்வி பிறந்ததுமே மிதுனாவின் ஞாபகம் தானாக வந்தது.

    மகேஷ்வரன் சத்யா படித்த பொறியியல் கல்லூரியில் அப்போது முக்கிய பதவியில் இருந்தவன், மாணவர்களின் மேற்பார்வையும் அவனோடது தான், அதுவும் அப்போது அவனுக்கு வயது முப்பதுக்குள் தான் இருக்கும், மிகத் துடிப்பான ஒரு இளைஞன் பொறுப்பில் இருந்ததால், அங்கிருந்த மாணவர்களுக்கு மகேஷ்வரன் எப்போதும் ஒரு நண்பன் போல் தான் இருந்தான். அதனால் மாணவர்கள் மத்தியில் அவனுக்கு நிறைய மதிப்பும் மரியாதையும் இருந்தது.

    மகேஷ்வரனின் தந்தை தான் அந்த கல்லூரியை நிர்வகிப்பவர், கல்லூரி அவரது குடும்ப நண்பருக்கு சொந்தமானது. இதே சென்னையிலேயே இன்னொரு பொறியியல் கல்லூரியும் அவர்களுக்கு சொந்தமாக இருக்கிறது, இரண்டையுமே மகேஷ்வரனின் தந்தை தான் பார்த்துக் கொள்கிறார். அதனால் தான் அந்த இளம்வயதிலேயே மகேஷ்வரனிடம் அந்த கல்லூரியின் பொறுப்பை ஒப்படைத்திருந்தார்.

    சத்யா, ரவி நண்பர்கள் குழுவிற்கு மகேஷ்வரன் எப்போதும் ஒரு கதாநாயகன் போல, படிப்பு சம்பந்தமாக மட்டுமின்றி அனைத்தையும் மகேஷ்வரனோடு பகிர்ந்துக் கொள்வார்கள். கடைசி வருடம் ப்ராஜக்ட் சம்பந்தமாக கூட மகேஷ்வரனும் அறிவியல் மாணவன் என்பதால், அவனுடைய உதவியோடு தான் செய்தார்கள்.

    அந்த சமயங்களில் அடிக்கடி மகேஷ்வரனுடைய வீட்டுக்கு செல்வார்கள். அங்கு வைத்து தான் அவர்கள் ப்ராஜக்ட்டை செய்தனர். மகேஷின் வீட்டில் அவனது மனைவி, தந்தை, தாய் மூவரும் இருப்பர். அவனைப் போலவே மற்றவரும் வீட்டுக்கு வரும் மாணவர்களிடம் இனிமையாக பழகுவார்கள். அப்போது மகேஷ்வரனுக்கு திருமணம் ஆகி சில மாதங்கள் தான் ஆகியிருந்தது. மகேஷ்வரனின் மனைவி சௌமியாவும் நட்பாக பழகுவாள். அவரும் அறிவியல் மாணவி என்பதால், ப்ராஜக்ட் சமயங்களில் அவரும் சில ஆலோசனைகள் கூறுவாள்.

    அவர்கள் வீட்டில் தான் சத்யா மிதுனாவை பார்த்தான். இவர்கள் கல்லூரி முடிந்து ப்ராஜக்ட் செய்ய மகேஷின் வீட்டுக்கு போகும்போது அவளும் கல்லூரி முடிந்து நேராக அங்கு தான் வருவாள். சௌமியாவிற்கு உறவுக்காரி, மகேஷ்வரனது குடும்பத்திற்கும் தெரிந்தவள் என்பது இவனுடன் சென்ற நண்பர்கள் விசாரித்து தெரிந்துக் கொண்ட விஷயம்,

    மற்றப்படி மிதுனா எப்போதும் சௌமியாவுடன் தான் இருப்பாள். சில சமயங்களில் சௌமியாவுடன் இவர்கள் இருக்கும் இடத்திற்கு வருவாள். எப்போதாவது தேனீர், சிற்றுண்டி என்று கொண்டு வந்து இவர்களுக்கு கொடுப்பாள். மற்றப்படி யாரிடமும் எதுவும் பேசமாட்டாள். எப்போதுமே அவள் முகம் ஏதோ சோகத்தை தாங்கிக் கொண்டிருக்கும், சில சமயங்களில் அவன் நண்பர்கள் யாராவது நகைச்சுவையாக பேசினாலும், கடமைக்கு என்று சிரித்து வைப்பாள்.

    எப்போது அவன் மகேஷ் வீட்டில் மிதுனாவை பார்த்தானோ, அப்போதிலிருந்து அவள் ஞாபகமாகவே இருந்தான் அவன், அவள் சோகத்திற்கு காரணம் என்ன? என்று தெரிந்து அவள் துயரை துடைக்க வேண்டும் என்ற ஆவல் அவனுக்கு அடிக்கடி எழும், அவளின் குழந்தைத்தனம் மாறாத முகத்தை பார்த்துக் கொண்டே இருக்கலாம் என்று தோன்றும், அவளை பார்க்கவே தினம் அந்த வீட்டுக்கு போகச் சொல்லி அவன் மனம் நினைக்கும்,

    அவளிடம் ஒன்றிரண்டு வார்த்தைகள் தான் பேசியிருக்கிறான். அதற்கும் அவள் ஒற்றை வார்த்தையில் தான் பதில் கூறுவாள். அவனது நண்பர்கள் கூட, “ரொம்ப தான் சீன் போட்றா, சும்மா ப்ரண்ட்லியா பேசினா என்னடா? பதில் சொன்னா வாயில் இருந்து முத்து உதிர்ந்திடுமா? என்று அவளை திட்டும்போது,

    “ டேய் பார்க்கவே பாவமா இருக்குடா.. அவளுக்கு ஏதோ பிரச்சனைன்னு நினைக்கிறேன், இல்லன்னா ஏண்டா அப்படி இருக்கணும், காலேஜ் படிக்கிற பொண்ணுங்க இப்படியா இருப்பாங்க, அப்படியிருந்தும் இவ இப்படி இருக்கான்னா ஏதோ இருக்குடா, என்னன்னு தெரியாம பேசாதீங்க..” என்று அவளுக்கு ஆதரவாக பேசுவான்.

    “என்னடா அந்த பொண்ணுக்காக இப்படி உருகுற, என்ன காதலா மச்சி..” என்று நண்பர்கள் கேட்கும்போது,

    “டேய் போங்கடா.. உங்களுக்கெல்லாம் இதைவிட்டா வேற தெரியாதா? அவக்கிட்ட நீங்களாவது ஏதாவது பேச முயற்சி செய்வீங்க.. நான் அதுகூட கிடையாது.. என்னைப் போய் அப்படி சொல்றீங்க, நம்ம ப்ராஜக்ட் வொர்க் முடிஞ்சா அதுக்குப்பிறகு நமக்கு இங்க என்னடா வேலை..” என்று அவன் பதில் கூறினாலும்,

    அதற்குப்பிறகு அவளை பார்க்கவே முடியாது என்பது அவனுக்கு கஷ்டமாக தான் இருந்தது. இப்படி தோன்றுகிறதே அது காதல் தானா? என்று மனம் கேள்விக் கேட்டாலும் அவனிடம் பதில் இல்லை, அதுவும் இல்லாமல் இப்போது அவனது கவனம் படிப்பில் தான் இருக்க வேண்டும்,

    இரண்டு வருடத்திற்கு முன்பு தான் அவனது தந்தை உடல்நலம் சரியில்லாமல் இறந்து போக, அவரது சேமிப்பில் இருந்த பணம் தான் இப்போது அவனது படிப்பிற்கு உதவுகிறது. அடுத்து காம்பஸ் இண்டர்வியூவில் வேலைக்கு எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். இனி அவனது சம்பாத்தியத்தில் தான் அவனது குடும்பம் நடக்க வேண்டும், தங்கையின் படிப்பும் அவன் தான் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும், இதில் காதல் என்று மனதை அலைபாய விடக் கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருந்தாலும் அதை அவ்வப்போது மிதுனாவின் முகம் மீறச் சொல்லி கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.

    இந்த நேரத்தில் தான் எதேச்சையாக மகேஷ்வரன் மூலம் அவன் படிக்கும் கல்லூரி மிதுனாவின் தந்தைக்கு சொந்தமானது என்பது தெரிய வந்தது. அது தெரிந்ததும் அவன் எப்படி உணர்ந்தான் என்று அவனுக்கே தெரியவில்லை, மிதுனாவின் உயரத்திற்கும் அவனுக்கும் ஏணி வைத்தாலும் எட்டாது. அது தெரிந்ததும் அவன் தன் மனதை அவள் பக்கம் திரும்பாமல் பார்த்துக் கொண்டான்.

    அதன்பின் ப்ராஜக்ட் முடிந்ததும் மீண்டும் மிதுனாவை சந்திக்கும் வாய்ப்பு அமையவில்லை, அடுத்து கல்லூரி வாழ்க்கையும் முடிந்து காம்பஸ் இண்டர்வியுவில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு வேலைக்காக தமிழ்நாட்டை விட்டே செல்ல வேண்டியிருந்தது. அடுத்து தனது சொந்த நிறுவனம் என்று தன் அன்னை, தங்கையுடன் திருச்சியிலேயே தன் வாழ்வை அமைத்துக் கொண்டான்.

    மிதுனா மேல் வந்த நேசம் அந்த வயதில் உண்டான வேதியியல் மாற்றத்தால் வந்தது என்று மனதை தேற்றிக் கொண்டிருந்தான். ஆனால் அவன் அன்னை அவனது திருமணம் குறித்து பெண் பார்க்கட்டுமா என்று கேட்கும் போது இப்போதும் அவனுக்கு மிதுனாவின் முகம் தான் ஞாபகத்தில் வருகிறது.

    கல்லூரி முடிந்த ஆரம்ப நாட்களில் மகேஷ்வரனோடு அவன் தொடர்பில் இருந்தான். ஆனால் அதன்பின் வேலை, தொழில் என்று அதில் மூழ்கிப் போக, மகேஷ்வரனோடு இதுபோல் எப்போதாவது தான் பேசுவான். மகேஷ்வரனின் வாழ்க்கையில் அந்த துயர சம்பவம் நடந்த போது கூட அவன் வேலை விஷயமாக வெளியூரில் இருக்க, அதன்பின் அலைபேசியில் தான் தன் ஆறுதலை சொல்லியிருந்தான். மற்றப்படி அவனது அலைபேசி எண்ணை மாற்றும் போது மகேஷ்வரனுக்கு கண்டிப்பாக தெரிவித்துவிடுவான். அதே போல் தான் மகேஷும் தன் விவரங்களை சத்யாவிற்கு தெரிவிப்பான்.

    மற்றப்படி மகேஷ்வரனோடு நெருங்கிய தொடர்பு இல்லாததால், மிதுனாவை அதன்பின் பார்க்கவோ, இல்லை அவளைப் பற்றி தெரிந்துக் கொள்ளவோ சத்யாவிற்கு வாய்ப்பு அமையவில்லை. இதில் இத்தனை வருடங்கள் கழித்து அவளை திரும்ப பார்க்கிறான். அவனைப் பார்த்து அவள் புன்னகைத்தப்படி பேசியதே அவனுக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

    ஆனால் அவளுக்கு திருமணம் ஆகியிருக்குமா? இல்லையா? என்பது தெரியவில்லை, நாளை மகேஷ்வரனை பார்க்க கல்லூரிக்கு செல்லப் போகிறான், அது அவளுக்கு சொந்தமான கல்லூரி தானே, இப்போது அதை யார் நிர்வகிப்பார். அங்கே போனால் அவளைப்பற்றி தெரிந்துக் கொள்ள முடியுமா? ஒருவேளை முடியவில்லையென்றாலும் மகேஷ்வரனிடம் கேட்டு தெரிந்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று முடிவு செய்துக் கொண்டான்.



    விழிகள் சந்திக்கும்..
    Attachments:
    Last Edit: 20 Apr 2019 23:41 by Chithra V.
    The following user(s) Liked this message: Chillzee Team, AdharvJo, anu
    • Not Allowed: to create new topic.
    • Allowed: to reply.
    • Allowed: to add attachements.
    • Not Allowed: to edit your message.

    Come join the FUN!

    Write @ Chillzee
    Download Chillzee Jokes for Android
    (Click the image to get the app from Google Play Store)
    Go to top