Log in Register

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Menu

Chillzee KiMo - கதை பிரியர்களுக்கான Chillzeeயின் புதிய சேவை!

× Share your stories here!

heart நீ பார்த்த விழிகள்..!! 14 - சித்ரா.வெ.

06 Jul 2019 22:05 #1 by Chithra V

  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder

  • Posts: 1882
  • Like received: 642
  • மிதுனா திருச்சியில் இருந்து வந்து ஐந்து நாட்களுக்கு மேல் ஆகியிருந்தது. அவள் வந்ததிலிருந்தே எப்போதும் போல் இயல்பாக தெரியவில்லை, அவளுக்கு ஏதோ பிரச்சனை இருப்பதாக ஹரிப்பிரியாவிற்கு தோன்றியது.

    என்னவென்று நேரடியாக கேட்டால், "ஒன்னுமில்ல ஹரி.. நான் சாதாரணமா தான் இருக்கேன்.." என்பதோடு நிறுத்திக் கொள்வாள்.

    ஆனால் வீட்டுக்குள் இருந்தாலே அவள் அறைக்குள் அடைந்து கிடப்பதே அவள் இயல்பாக இல்லை என்பதை சொல்லாமல் சொல்லிவிடுகிறதே, வீட்டில் இருந்தால் அவளும் ரிஷியின் வயதுக்கு மாறி அவனோடு விளையாடுவதும், சேர்ந்து கார்ட்டூன் பார்ப்பதும் இப்படி தான் வீட்டில் அவள் பொழுது போகும், ஆனால் இப்போதெல்லாம் ரிஷியாக விளையாட சென்றாலும், பேருக்கு சிறிது நேரம் அவனுடன் விளையாடிவிட்டு அறைக்குள் சென்று முடங்கிக் கொள்கிறாள்.

    ஒருவேளை இடம் பதிவு செய்வதில் ஏதாவது பிரச்சனையா? என்றுக் கேட்டால், "அதெல்லாம் இல்லையே.. ரிஜிஸ்ட்ரேஷன் நல்லப்படியா முடிஞ்சுதே.. அதான் அன்னைக்கு உனக்கு போன் செய்து சொன்னேனே.." என்று மிதுனா சொல்லும்போது யோசித்து பார்த்தவளுக்கு, அன்று மிதுனா அலைபேசியில் பேசும்போது மிக உற்சாகத்தோடும் மகிழ்ச்சியோடும் பேசியது தான் ஞாபகத்திற்கு வந்தது. ஒருவேளை அதன்பின் ஏதாவது பிரச்சனை ஏற்பட்டிருக்குமா? இவளிடம் சொன்னால் பயப்படுவாள் என நினைத்து மிதுனா பயப்படுகிறாளா? என்பது போலவும் யோசனை ஓடியது.

    ஒருவேளை இவள் நினைப்பது போல் பயப்படும்படியாக இல்லாமல் இருந்தாலும் பிறகு மிதுனாவிற்கு என்ன தான் பிரச்சனை? ஒருவேளை சத்யாவோடு பிரச்சனையா? இல்லை சத்யா வீட்டில் மிதுனாவுக்கும் சத்யாவுக்குமான பழக்கம் தெரிந்து சத்யாவின் அன்னை ஏதாவது சொல்லி விட்டார்களா? என்றும் யோசித்தாள்.

    ஆனால் முதல் முறை அவள் அவர்கள் வீட்டிற்குச் சென்ற போது, அவர்கள் நல்லப்படியாக கவனித்துக் கொண்டதாக தானே மிதுனா கூறினாள். இருந்தும் சத்யாவும் மிதுனாவும் பேசிக் கொள்வதிலும் பழகி கொள்வதிலுமே அவர்களுக்குள் ஏதோ இருப்பாதாக பார்ப்பவர் அனைவருக்குமே தோன்றும், அது சத்யாவின் அன்னை திலகவதிக்கு பிடிக்கவில்லையா?

    இதுவரை மிதுனா சத்யாவைப் பற்றி அவள் மனதிலிருப்பதை இவளிடம் கூறாததால், மிதுனாவிடம் அதைப் பற்றி நேரடியாக கேட்க தயக்கமாகவும் இருந்தது. பேசாமல் மிதுனாவுடன் திருச்சிக்கு சென்றது மகேஷ்வரன் தானே, அவனிடம் கேட்கலாமா என்றால்,

    அன்று அவனது அன்னை அவளிடம் அப்படி பேசியதிலிருந்து மகேஷ்வரனிடம் அவள் பேசுவதேயில்லை, அதிலும் சுபிக்‌ஷா பார்க்கும்போதெல்லாம், "நீங்க எனக்கு எப்போ அம்மாவா வருவீங்க.." என்று கேட்டு நச்சரித்துக் கொண்டே இருக்கிறாள். அதைகேட்டு ரிஷியும் அதையே பிடித்துக் கொண்டு பேசுகிறான். அதனால் அவனை நேருக்கு நேர் பார்க்கவும் அவளுக்கு தயக்கமாக இருந்தது. பின் எப்படித்தான் விஷயத்தை தெரிந்துக் கொள்வது என்று தான் அவளுக்கு புரியவில்லை,

    ஹரிப்பிரியாவிற்கு தான் இப்படி என்றால் மகேஷ்வரனுமே மிதுனாவை நினைத்து கொஞ்சம் குழப்பமாக தான் இருந்தான். திருச்சியிலிருந்து வந்ததிலிருந்தே அவள் எதையோ பறிகொடுத்தவள் போல் இருந்தாள். கல்லூரி வேலைகளையும் கொஞ்சம் கவனக்குறைவாகவே செய்தாள்.

    முதலில் வீட்டில் தான் ஏதோ பிரச்சனை போல் என்று தான் அவன் நினைத்திருந்தான். ஹரிப்பிரியாவிடம் கேட்கலாமா? என்றுக் கூட யோசித்தான். ஆனால் அவள் தான் அவனிடம் பேசுவதேயில்லையே, அவனாகவே அழைத்தாலும் அவள் அவனிடம் பேசுவாளா? என்பதும் சந்தேகம் தான், அதனால் மிதுனாவை பற்றி ஹரியிடம் கேட்க அவனுக்கு தயக்கமாக இருந்தது.

    இந்த நேரத்தில் தான் திருச்சியில் வாங்கிய இடத்தில் கட்டிட வேலையை ஆரம்பிக்கலாமா? என்று இவர்கள் அன்று பார்த்து பேசிவிட்டு வந்த கட்டிட வல்லுனர் கேட்கவும், அவனும் மிதுனாவிடம் கேட்க,

    "இப்போதைக்கு எதுவும் செய்ய வேண்டாம் அங்கிள்.. கொஞ்ச நாள் போகட்டும் அப்புறம் பார்த்துக்கலாம்.." என்று அதில் அக்கறையில்லாதது போல் அவள் பதில் கூறவும் தான், அவளது பிரச்சனை திருச்சியில் உள்ளது என்பதையே அவன் புரிந்துக் கொண்டான்.

    ஆனால் என்ன பிரச்சனை என்று தான் புரியவில்லை, திருச்சியில் இருந்த அந்த இரண்டு நாட்களும் நன்றாக தான் போயிற்று, அதன்பின் அவள் சத்யாவின் வீட்டுக்கு செல்லும்போது கூட மகிழ்ச்சியாக தான் இருந்தாள். அங்கேயும் அதே மகிழ்ச்சியோடு அவர்கள் விட்டில் உரிமையாக வலம் வந்தாள். இதையெல்லாம் யோசித்து பார்த்தவனுக்கு அவள் கடைசியாக அவர்கள் வீட்டிலிருந்து கிளம்பும் போது கொஞ்சம் கோபத்தோடு கிளம்பியது போல் தான் தெரிந்தது..

    கடைசியாக அவள் இவனுக்கும் சத்யாவின் தங்கை சஞ்சனாவிற்கும் பாதாம் கீர் கொண்டு வந்து கொடுத்தபோது கூட நல்லப்படியாக தான் பேசினாள். ஆனால் அதன்பின் சமையலறைக்கு சென்றுவிட்டு வந்த போது தான் என்னவோ நடந்திருக்கிறது. அப்போது தான் இவனிடம், போகலாமா? என்று கேட்டு உடனே கிளம்பிவிட்டாள். ஆனால் எதனால்?

    சமையலறையில் சத்யாவின் அன்னையும் அவளுடன் இருந்தார்கள் இல்லையா? அவர்கள் தான் மிதுனாவை ஏதாவது சொல்லியிருப்பார்களா? என்ன சொல்லியிருப்பார்கள்? அவர்களிடம் அவள் உரிமையாய் பழகுவது அவர்களுக்கு பிடிக்கவில்லையா? இல்லை சத்யாவோடு பழகுவதே பிடிக்கவில்லையா? என்னவாக இருக்கும்? என்று யோசித்தவன், பேசாமல் சத்யாவிடம் கேட்கலாமா? என்று யோசித்தான்.

    ஆனால் பாவம் இவர்களை விட மிதுனா விஷயத்தில் சத்யா குழப்பமாக இருப்பது மகேஷ்வரனுக்கு எப்படி தெரியும்? அன்று அவர்கள் வீட்டிலிருந்து கோபமாக மிதுனா சென்றதிலிருந்து இன்று வரை அவனிடம் அவள் பேசவேயில்லை, அவனாக அவளை தொடர்பு கொண்டு பேச முயற்சித்தாலும் அவள் அவனது அழைப்பை ஏற்பதேயில்லை, முதலில் கோபம் என்று தான் நினைத்தான். ஆனால் அவன் அன்னையும் தங்கையும் வீட்டில் இல்லாததை சொல்லாமல் அவளை அழைத்துச் சென்றது அத்தனை பெரிய குற்றமா? அதற்காகவா இப்படி பேசாமல் இருக்கிறாள்.

    அப்படி தனியாக அழைத்துச் சென்று என்ன செய்துவிட்டான் என்று இத்தனை கோபம் காட்டுகிறாள். திடீரென அன்னையும் தங்கையும் வீட்டுக்கு வருவார்கள் என்று அவன் நினைத்தானா என்ன? மிதுனாவிற்கு ஒரு தலை குனிவென்றால் அது அவனுக்கும் தானே, அப்படி அன்னையும் தங்கையும் அப்படி தவறாக நினைக்கும்படி அவன் விட்டுவிடுவானா? அதை புரிந்துக் கொள்ளாமல் இந்த பிடிவாத கோபம் ஏன்? என்று தவித்துக் கொண்டிருந்தான்.

    உடனே அவளை பார்க்க சென்னை செல்லலாம் என்றால், கம்பெனியில் கொஞ்சம் அதிகப்படியான வேலை, அவன் அங்கு இருக்க வேண்டிய அவசியம், ஆனால் மிதுனாவின் பாராமுகமோ எதிலும் கவனத்தை செலுத்த முடியாமல் அவனை பாடாய்படுத்தியது.

    இந்த நேரத்தில் தான் கல்லூரி ஆரம்பிப்பதற்கான கட்டிட வேலை பற்றி பேசினால் மிதுனாவிடமோ இல்லை மகேஷ்வரனிடமோ சரியான பதில் கிடைக்கவில்லை என்று அந்த கட்டிட வல்லுனர் அவனுக்கு தொடர்பு கொண்டு கூறியிருந்தார். இதைக்கேட்ட சத்யாவிற்கோ என்னவோ விஷயம் சிறியதாக இருக்கும் என்று தோன்றவில்லை, அதனால் மகேஷ்வரனை அழைத்து அவன் பேச நினைக்க, அதற்குள் மகேஷ்வரனே அவனை அழைத்திருந்தான்.

    "மகேஷ் சார் சொல்லுங்க.. நானே உங்களுக்கு போன் போடலாம்னு இருந்தேன்.. ஆனா அதுக்குள்ள நீங்க பேசிட்டீங்க.. இப்போ தான் இஞ்சினியர் போன் செய்தாரு.. சரியா பதில் சொல்ல மாட்டேங்கறீங்கன்னு சொன்னாரு.. ஏன் என்னாச்சு சார்.."

    "எல்லாம் மிதுனாவால் தான் சத்யா.. இப்போ எந்த வேலையும் செய்ய வேண்டாம்.. இடம் அப்படியே இருக்கட்டும், மெதுவா பார்த்துக்கலாம்னு சொல்றா.. எனக்கு என்ன செய்றதுன்னு தெரியல.. இஞ்சினியர் கிட்ட எல்லாம் பேசிட்டு வந்தாச்சு.. அவரும் நம்ம வேலையை ஒத்துக்கிட்டு இப்போ ஆரம்பிக்கலாம்னு சொல்ற நேரத்தில் இப்படி செய்றாளே.."

    "என்னவாம் சார்.." என்று கேட்டவனின் குரலில் ஸ்ருதி இறங்கி இருந்தது. பின் இப்போது கல்லூரி கட்டும் வேலையே ஆரம்பிக்க வேண்டாமென்று அவள் சொல்வதற்கு என்ன காரணம் என்று தெரியவில்லையே, இதற்கான அடிப்படை காரணம் அவனாகவும் இருக்க கூடுமோ என்று தான் அவனுக்கு நினைக்க தோன்றியது.

    ஆனால் அவனது என்னவாம் என்ற கேள்விக்கே, "நீயே என்கிட்ட கேட்டா என்ன அர்த்தம் சத்யா.. மிதுனா உன்கிட்ட இதைப்பத்தி பேசலையா.. என்னன்னு தெரியல அங்க இருந்து வந்ததிலிருந்து ஒரு மாதிரி மூட்அவுட்டா இருக்கா.. உங்க வீட்ல இருந்தவரைக்கும் நல்லா தானே இருந்தா.. அப்புறம் என்னாச்சு? மூட்அவுட்டா இருந்தவ.. இப்போ காலேஜ் வேலையை ஆரம்பிக்கவே வேண்டாம்னு சொல்றாளே.. அப்படி என்னத்தான் நடந்துச்சு சத்யா.." என்று மகேஷ்வரன் கேட்டான்.

    "சார் மிது இங்க வந்துட்டு போனதிலிருந்து என்கிட்ட பேசவேயில்லை.. என்மேல அவளுக்கு ஒரு சின்ன கோபம் இருந்துச்சு.. அது என்னன்னா.." என்றவன்,

    திலகவதியும் சஞ்சனாவும் வீட்டில் இல்லாத போது அவளை அழைத்துச் சென்றது, திடீரென இருவரும் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் வீட்டுக்கு வந்தது, அதனால் மிதுனா சங்கடத்திற்குள்ளானது என்று நடந்த அனைத்தையும் மகேஷ்வரனிடம் கூறினான்.

    "சத்யா எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னு தெரியல.. நீங்க ரெண்டுப்பேரும் ரொம்ப நாள் கழிச்சு பார்த்திருக்கீங்க, ஆனா நீங்க பேசி பழகறதை பார்க்கும் போது நீங்க இத்தனை வருஷம் கழிச்சு சந்திச்சிக்கிட்டவங்க மாதிரி தெரியல.. அப்படி ஒரு நெருக்கம், அது காதல்னு எனக்கு புரியாம இல்ல.. இதுக்கும் முன்ன நீங்க பேசுக்கிட்டது கூட கிடையாது.. அது என்னை தவிர வேற யாருக்கு தெரியும்.. ஏன்னா நீங்க சந்திச்சிக்கிட்டதே என்னோட வீட்ல தானே..

    ரெண்டுப்பேரும் பேசிக்காம கொள்ளாம மனசுல காதலை வளர்த்துக்கிட்டு இருக்கீங்க.. அந்த டீன் ஏஜ் வயசுலயே கட்டுப்பாட்டோட மனசுக்குள்ள காதலை வளர்த்த நீங்க.. இப்போ அவசரப்பட மாட்டீங்க தான், ஆனா மத்தவங்களும் நம்மள தப்பு சொல்லாதப்படி தான நாம நடந்துக்கணும்..

    இத்தனை வருஷம் எத்தனையோ பேரை சந்திச்சு பேசி பழகியிருப்பீங்க.. ஆனாலும் உங்க மனசு யாரைப் பார்த்தும் சஞ்சல படாம, மனசளவிலும் கற்புத்தன்மையோடு இருக்க உங்க ரெண்டுப்பேரையும் பார்த்து நான் உண்மையிலேயே பெருமைப்பட்றேன்.. அதை காப்பாத்தறது உங்க கையிலும் இருக்கு, கற்பு என்பது ரெண்டுப்பேருக்கும் பொது தான், ஆனால் அது மத்தவங்க பார்வைக்கு வரும்போது அங்க ஆணை விட பெண் தான் அதிகம் பாதிக்கப்பட்றா..

    எந்த ஒரு இடத்திலும் உன்னால மிதுனாவிற்கு தலைக்குனிவு ஏற்படும்படி இருக்கக் கூடாது.. நம்ம அம்மா, தங்கை தானே அவங்க தப்பா நினைக்க மாட்டாங்கன்னு நீ நினைக்கலாம்.. ஆனா மிதுனாக்கு அவங்க உன் மூலமா தான் அறிமுகமாகுறாங்க.. உன்னை போலவே அவங்களையும் அவ நேசிக்க நீதான் முயற்சிக்கணும், அதைவிட்டுட்டு நீயே இப்படி நடந்துக்கிட்டா அங்க மிதுனாக்கு என்ன கௌரவம் கிடைக்கும் சொல்லு..

    என்னடா இவன் அட்வைஸ ஆரம்பிச்சிட்டான்னு நினைக்காத.. எனக்கென்னவோ உன்மேல இருக்க கோபத்தில் தான் மிதுனா அப்படியிருப்பதா தோனல.. நான் அங்க வரும்போது நல்லா தானே இருந்தா.. கடைசியா கிட்சன் தானே போனா, அங்க உன்னோட அம்மாவும் இருந்தாங்க.. அவங்க ரெண்டுப்பேரும் என்ன பேசிக்கிட்டாங்கன்னு தெரியல.. ஆனா மிதுனாவை சங்கடப்படுத்தறது போல அவங்க ஏதாவது பேசியிருப்பாங்கன்னு தோனுது..

    இது தான் நடந்துச்சுன்னு சொல்லல.. இது என்னோட யூகம் மட்டும் தான், எதுக்கும் உங்கம்மாக்கிட்ட இதைப்பத்தி பேசு.. உங்க காதலை அம்மாக்கிட்ட சொல்லு.. ரெண்டுப்பேரும் கல்யாண வயசுல இருக்கீங்க.. நடக்க வேண்டியது காலாகாலத்தில் நடக்க வேண்டாமா? என்று அவன் பெரிதாக பேசி முடிக்கவும்,

    "அம்மா மிதுக்கிட்ட ஏதாவது பேசினாங்களான்னு தெரியல சார்.. ஆனா அம்மாக்கிட்ட மிதுனா விஷயத்தை சொல்லிட்டேன்.. அவங்களுக்கு அதில் விருப்பம் இல்லாத மாதிரி தான் பேசறாங்க.." என்று சத்யா கூறினான்.

    "என்ன சொல்ற சத்யா.. ஏன் அம்மாக்கு மிதுனாவை பிடிக்கலையா?" என்று மகேஷ்வரன் கேட்க,

    "மிதுனாவை பிடிச்சிருக்கு தான் சார்.. ஆனா அவளோட அப்பா பத்தி தெரிஞ்சு எங்க கல்யாணத்துக்கு சம்மதிக்க தயங்கறாங்க.. அவளோட அப்பா இறந்து போனாலும் பிரியா மேடம் மிது கூட தானே இருக்காங்க.. அதான் உறவுக்காரங்க கேட்டா என்னன்னு சொல்றதுன்னு யோசிக்கிறாங்க.." என்ற சத்யாவின் பேச்சை கேட்டு இப்போது யோசிப்பது மகேஷ்வரனின் முறையானது.

    "நீங்க கவலைப்படாதீங்க சார்.. அம்மாக்கிட்ட நான் இதைப்பத்தி பேசி புரிய வச்சிக்கிட்டு தான் இருக்கேன்.. கண்டிப்பா சம்மதம் சொல்லிடுவாங்கன்னு எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு.. நான் உடனே கிளம்பி வந்து மிதுனாவை பார்த்து பேசி அவளையும் சமாதானப்படுத்துறேன்.. அம்மாக்கிட்டேயும் மிதுனாக்கிட்ட என்ன சொன்னாங்கன்னு கேட்கிறேன்.." என்று சொல்லி சத்யா அழைப்பை அணைத்தான்.

    பின் வீட்டிற்குச் சென்றதும் நேராக அன்னையிடம் சென்றவன், "மிதுனாக்கிட்ட ஏதாச்சும் அவ மனசு சங்கடப்படும்படி பேசினீங்களாமா?" என்றுக் கேட்டான்.

    மிதுனா ஏதாவது சொல்லியிருப்பாளோ? என்று நினைத்தவராக, "எதுக்குடா இப்போ இப்படி கேக்குற?" என்று அவனிடம் பதில் கேள்வி கேட்டார்.

    "மிதுனா இங்க இருந்து போனதில் இருந்து அவ மூட் அவுட்டா இருக்காளாம், என்கிட்டேயும் அவ பேசல.. இப்போ இங்க காலேஜ் கட்றதா இருந்ததையும் வேண்டாம்னு சொல்றாளாம்.. சொல்லுங்கம்மா ஏதாச்சும் சொன்னீங்களா?" என்று அவன் விவரத்தை கூறி கேட்க,

    "ஆமாம் ஆளில்லாத நேரத்தில் அவ இங்க வந்தது தப்பு தானே.. அதை அவக்கிட்ட சொன்னேன்.. அது தப்பா..?" என்று அவர் திருப்பிக் கேள்வி கேட்டார்.

    "முதலில் என்கிட்ட கேட்காம அவக்கிட்ட கேட்டது தப்பு தான் ம்மா.. ஆனா அது மட்டும் தான் கேட்டீங்களா? அப்படி அதை மட்டும் கேட்டிருந்தா, உங்கம்மா என்கிட்ட இப்படி கேக்கற மாதிரி செஞ்சுட்டீயேன்னு என்கிட்ட கோபப்படிருப்பா.. அதுக்காகவாவது பேசியிருப்பா.. ஆனா அது அவ மூடஅவுட்க்கு காரணம்னு எனக்கு தோனல.. சொல்லுங்கம்மா வேற ஏதாச்சும் அவக்கிட்ட சொன்னீங்களா?" என்றதும் அவருக்குமே உள்ளுக்குள் கொஞ்சம் உதறல் எடுத்தது.

    பின்னே அவளது குணத்தை தவறாக பேசிவிட்டதை நினைத்து அவருக்கு குற்ற உணர்வாக இருந்தது. அவசரத்தில் பேசிவிட்டார், ஆனால் அதை மகன், மகளிடமே சொல்ல தயக்கமாக இருந்தது. ஆனாலும் அது மிதுனா மூலமாக தெரிய வந்தால் மகன் அவரைப் பற்றி என்ன நினைப்பானோ என்ற பயமும் இருந்தது.

    அதனால் அதைப்பற்றி சொல்ல தயங்கியவர், "ஆமாம் உங்க அப்பாவை பத்தி தெரிஞ்சதும், உன்னை என்னோட பையனுக்கு கல்யாணம் செஞ்சு வைக்க யோசனையா இருக்கு.. எங்க சொந்தக்காரங்க உன்னை எங்க வீட்டு மருமகளா ஏத்துக்க ஒத்துக்க மாட்டாங்க.. அதனால் நீயா என் பிள்ளையை விட்டு விலகிடுன்னு சொன்னேன்.." என்று அவர் சொன்னதும்,

    "அம்மா.." என்று சத்யா கோபமாக கத்தினான்.

    "ஏன்ம்மா அவசரப்பட்டு இப்படி அவக்கிட்ட பேசினீங்க.. எதுவா இருந்தாலும் என்கிட்ட கேட்டுட்டு தானே ம்மா அவக்கிட்ட பேசியிருக்கணும்.. அவக்கிட்ட விலகுன்னு சொல்லிட்டா நான் அவளை விட்டுவிடுவேன்னு நீங்க நினைச்சீங்களா?

    எனக்கு கல்யாணம்னு ஒன்னு நடந்தா அது மிதுனா கூட தான், அதுவும் உங்க சம்மத்தத்தோட தான், அப்படி நீங்க ஒத்துக்கலன்னா நான் கல்யாணம் செய்துக்காம அப்படியே இருந்துடுவேன்.. அதை மறந்துடாதீங்க.. என்னோட மனசை மாத்திடலாம்னு நினைக்காதீங்க.." என்றவன்,

    "நான் மிதுனாவை பார்த்து பேசப் போறேன்.. நீங்க பேசினதுக்கு சமாதானம் பேச இல்லன்னாலும், காலேஜ் கட்டும் விஷயமா பேச அவளை நேர்ல பார்க்கணும்.. அதனால் இதுக்கு நீங்க வேண்டாம்னு சொல்ல மாட்டீங்கன்னு நினைக்கிறேன்.." என்று அனுமதி கேட்பது போல் கேட்டு, அவர் அனுமதியையும் எதிர்பார்க்காமல் சென்றுவிட்டான்.

    முன் போல் இப்போது இந்த திருமணம் நடக்கக் கூடாது என்ற பிடிவாதமும் தீவிரமும் இல்லாததால், மகன் மிதுனாவை நேரடியாக பார்த்து பேசும்போது என்ன நடக்குமோ? என்பது தெரியாமல் திலகவதி கொஞ்சம் திகிலோடு அவனுக்காக இப்போதே காத்திருக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்.

    சத்யா மிதுனாவின் வீட்டை அடைந்த போது வரவேற்பில் இருந்த ஹரிப்பிரியா தான் அவனை வரவேற்றாள். "வாங்க சத்யா.. உட்காருங்க.. வீட்ல அம்மா, தங்கையெல்லாம் நல்லா இருக்காங்களா?" என்று விசாரிக்க,

    "நல்லா இருக்காங்க மேடம்.. நீங்க எப்படி இருக்கீங்க? ரிஷி எப்படி இருக்கான்?" என்று அவனும் பதிலுக்கு விசாரித்தான்.

    "ரிஷி நல்லா இருக்கான்.. பக்கத்து வீட்டு பையன் கூட விளையாட போயிருக்கான்.. ஆமாம் என்ன என்னை போய் மேடம்னுல்லாம் கூப்பிட்டுக்கிட்டு, கிட்டத்தட்ட உங்க வயசோ இல்ல, உங்களை விட ஒன்னு ரெண்டு வயசோ தான் பெரியவளா இருப்பேன்.. சும்மா என்னை பேர் சொல்லியே கூப்பிடுங்க.." என்று ஹரி கூறியதும்,

    "அய்யோ பேர் சொல்லி கூப்பிட்றது ஒரு மாதிரி இருக்கு.. வேணும்னா உங்களை அக்கான்னு கூப்பிடவா.. அது கொஞ்சம் நல்ல ஃபீல் கொடுக்கும்னு நினைக்கிறேன்.." என்றான்.

    "தாராளமா கூப்பிடலாம்.." என்றவள், "இருங்க ஏதாவது சாப்பிட எடுத்துட்டு வரேன்.." என்று சொல்லி சமையலறைக்குச் செல்ல முயற்சிக்க,

    "அய்யோ அதெல்லாம் அப்புறம் பார்த்துக்கலாம்.. மிதுனா வீட்ல இல்லையா?" என்று கேட்டான் அவன்,

    "ரூம்ல தான் இருக்கா.. உங்களுக்கு சாப்பிட கொண்டு வரும்போது கூப்பிடலாம்னு நினைச்சேன்.. உங்கக்கிட்ட சொல்றதுல தப்பில்லன்னு தோனுது.. மிதுனா திருச்சில இருந்து வந்ததிலிருந்து ரூம்லயே அடைஞ்சு கிடக்கிறா.. என்னன்னு கேட்டாலும் சொல்ல மாட்டேங்குறா.." என்று ஹரி கவலையாக சொல்ல,

    "மகேஷ் சார் என்கிட்ட சொன்னாரு.." என்றான்.

    "ஓ அவருக்கும் அப்போ இவளோட நடவடிக்கையில் வித்தியாசம் தெரியுதா? ஏதாவது பிரச்சனையா சத்யா.. எதனால் அவ இப்படி இருக்கா.. உங்களுக்கு ஏதாவது தெரியுமா?"

    "நானும் எங்க அம்மாவும் தான் பிரச்சனை க்கா.. அதைப்பத்தி தான் இப்போ மிதுனாவை பார்த்து பேச வந்திருக்கேன்.. நீங்க தப்பா நினைக்கலன்னா, நான் மிதுனாக்கிட்ட கொஞ்சம் தனியா பேசணும்.. அவ ரூம்க்கு போய் பேசட்டுமா?" என்று அனுமதி கேட்டு அவளைப் பார்க்க,

    அவள் கொஞ்சம் குழப்பத்துடன் இதற்கு சரி சொல்லலாமா? இல்லை மறுப்பு சொல்லலாமா? என்று யோசிக்க,

    "ப்ளீஸ் க்கா.. இப்போ அவளை வெளிய கூப்பிட்டாலும் வருவாளான்னு தெரியல.. அதான்.. ப்ளீஸ்.." என்று அவன் தொடர்ந்து கெஞ்சவும், சரியென்று தலையாட்டினாள்.

    ஹரிப்பிரியாவின் சம்மதம் கிடைத்ததும், சத்யா மிதுனாவின் அறை எங்கே இருக்கிறது எனக் கேட்டு, அவளின் அறைக்கு செல்ல, எதையோ வெறித்து பார்த்தப்படி படுக்கையின் மீது அமர்ந்திருந்தவள், கதவு திறக்கும் சத்த கேட்கவும், ஹரியோ ரிஷியோ என்று நினைத்தப்படி கதவின் பக்கம் பார்த்தவள், அங்கே அவனை காணவும், "சத்யா" என்று சொல்லியப்படி பதறி எழுந்தாள்.

    உண்மையிலேயே அவளை தேடி வந்தவனை பார்த்து அவள் மனதிற்குள் மகிழ, "ஓ என்னோட பேர்ல்லாம் கூட ஞாபகம் இருக்கா.." என்ற அவனது கேள்வியில் திலகவதி பேசியது அத்தனையும் ஞாபகத்திற்கு வர, மனதை கல்லாக்கியவள்,

    "ஏன் ஞாபகம் இல்லாம.. நல்லாவே ஞாபகம் இருக்கு.. எப்போ வந்தீங்க சத்யா.. என்ன கூப்பிட்டிருந்தா வெளிய வந்திருப்பேனே.. சரி வாங்க வெளிய போய் பேசலாம்.." என்று அவள் வெளியே போக முயற்சிக்க,

    "நான் பிரியா அக்காக்கிட்ட பர்மிஷன் கேட்டு தான் வந்தேன்.. உன்கிட்ட தனியா பேசணும் அதான்.." என்று அவளை வெளியே போக விடாமல் கைப்பிடித்து நிறுத்தினான்.

    அவன் கைகளிலிருந்து தன் கையை விலக்கிக் கொண்டவள், "ஹரி எப்போ அக்காவா மாறினாங்க.." என்று நினைத்தப்படியே,

    "நமக்குள்ள தனியா பேச என்ன இருக்கு?" என்றுக் கேட்டாள்.

    அதில் அவனுக்கு கோபமெல்லாம் வரவில்லை, அவள் இப்படி பேசுவதற்கான காரணம் புரிந்தவனாக,

    "நீ எதுக்கு இப்படி பேசறன்னு எனக்கு தெரியும்? ஆனா நீ இந்த அளவு விலகி போகும் அளவுக்கு ஒன்னுமில்ல.. அம்மா ஆரம்பத்தில் கொஞ்சம் குழப்பதில் இருந்தாங்க.. அதான் உன்கிட்ட அப்படி பேசியிருக்காங்க..

    அதுக்காக நம்மக்குள்ள ஒன்னும் இல்லன்னு நீ சொல்லிடுவியா.. என்கிட்ட பேசாமலே இருந்துடுவியா? நான் பேசினாலும் பேச மாட்டீயா? விட்டா நமக்குள்ள காதலே இல்லன்னு கூட சொல்லிடுவ போல.." என்று அவன் கூற,

    "ம்ம் உண்மையாவே நமக்குள்ள என்ன இருக்கு? காதல் கீதல்னு உளருறீங்க.." என்று அவன் கோபத்தை அதிகப்படுத்துவது போலவே பேசினாள்.

    அப்போதும் அவன் பொறுமையாக, உங்கப்பாவை நினைச்சு தான் அவங்க உன்கிட்ட அப்படி பேசியிருக்காங்க.. அது எனக்கு தெரியறதுக்கு முன்னமே நம்ம காதலைப் பத்தி சொல்லிட்டேன்.. என்கிட்டேயும் இதைத்தான் பேசினாங்க.. நானும் பிரியா அக்காக்கும் மகேஷ் சாருக்கும் கல்யாணம் செய்றதா நீ நினைச்சிக்கிட்டு இருக்கிறதை சொல்லிட்டேன்..

    பிரியா அக்காவும் மகேஷ் சாரும் ஒன்னா முன்ன நின்னு நம்ம கல்யாணத்தை நடத்தினா அம்மா பிரச்சனை செய்ய மாட்டாங்க.. அப்படியே ஏதாவது பிரச்சனை என்றாலும் காதலிக்க ஆரம்பிக்கும் போதே இப்படிப்பட்ட பிரச்சனைகளை சமாளிக்கவும் தைரியம் இருக்க வேண்டாமா?

    எல்லோருக்குமே காதல் ஈஸியா கைகூடிடுதா என்ன? சில பேர் போராடி தான் காதலில் வெற்றி அடையறாங்க.. அதுவரைக்கும் பிடிவாதமா நான் உனக்காக காத்திருப்பேன்னு நம்பறாங்க.. நம்ம இத்தனை அளவுக்கு போராட தேவையிருக்காது..

    ஏன்னா அம்மா இப்போ கொஞ்சம் யோசிக்க ஆரம்பிச்சிட்டாங்க.. சீக்கிரமா நம்ம கல்யாணத்துக்கு சம்மதிச்சிடுவாங்க.. அவங்க கொஞ்சம் அவசரப்பட்டு உன்கிட்ட என்னை விட்டு விலகிடுன்னு சொல்லிட்டாங்க தான், அதுக்காக நமக்குள்ள காதலே இல்லன்னு சொல்லிடுவியா?" என்று அவளுக்கு அவன் புரிய வைக்க முயற்சிக்க,

    "உங்கம்மா இதை மட்டும் தான் உங்கக்கிட்ட சொன்னாங்களா?" என்று அவள் கேட்டாள்.

    அவள் கேட்டது புரியாதவனாக, "அம்மா வேற ஏதாச்சும் உன்னோட மனசு கஷ்டப்பட்றது போல பேசிட்டாங்களா?" என்று அவன் கேட்க,

    "அவங்க என்ன பேசினா எனக்கென்ன? அவங்க எனக்கு யாரு? அவங்க எனக்கு அத்தனை முக்கியம் கிடையாது.. அதேபோல ரொம்ப வருஷம் கழிச்சு உங்களை பார்த்ததால நல்லா ப்ரண்ட் போல பேசினா, அதை காதல்னு நீங்களா நினைச்சுப்பீங்களா?

    என்னைக்காவது நான் உங்களை காதலிக்கிறதா என்னோட வாயால சொல்லியிருக்கேனா? அப்படி இருக்கும் போது நமக்குள்ள காதல்னு நீங்க எப்படி முடிவு செய்யலாம்?" என்று அவள் கூறிய பதிலில் கோபம் வந்தவனாக, அவளை தன்னருகில் இழுத்தான்.

    "வாயால சொன்னா மட்டும் தான் காதலா? நீ உன் வாயால சொல்லாததால நமக்குள்ள காதல் இல்லன்னு சொல்லிடுவியா? அப்போ நீ என்னை பார்க்கும் போதெல்லாம் உன்னோட கண் காதலோட பார்க்குமே அதுவே போதும் நீ என்னை காதலிக்கிறதை சொல்லும்..

    ரொம்ப நாள் கழிச்சு நீ கல்யாண மண்டபத்தில் என்னை வச்சு பார்த்தப்ப உன்னோட கண்ணுல தெரிஞ்சது என்ன? நான் சொல்லட்டுமா? சந்தோஷம், என்னைப் பார்த்த சந்தோஷம்.. அதுவே ரவியை பார்த்தப்ப அந்த சந்தோஷம் வரலையே ஏன்? சொல்லப் போனா அவனோட முகம் கூட உனக்கு ஞாபகம் இல்ல.. அப்போ என்னை மட்டும் நீ ஞாபகம் வச்சிருக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன? அது காதல் இல்லையா?

    எனக்கு கல்யாணம் ஆயிடுச்சுன்னு நீ நினைச்சிட்டிருக்க, அது இல்லன்னு உனக்கு உண்மை தெரிஞ்சப்போ உன்னோட கண்ணுல தெரிஞ்சது என்ன? இவன் எனக்கு தான் அப்படின்னு கர்வம்.. அது சொல்லலையா உனக்கு என்மேல காதல் இருக்குன்னு.. நான் கேட்டதுக்கெல்லாம் உன்னோட பதில் என்ன? சொல்லு இது காதல் இல்லையா?

    " இதெல்லாம் உங்க கற்பனை.. கொஞ்சம் உங்கக் கூட நெருக்கமா பேசினதை நீங்க காதல்னு தப்பா புரிஞ்சிக்கிட்டு இருக்கீங்க.. அதான் சொல்ல முடியும்.."

    வேணாம் மிது.. நான் ரொம்ப பொறுமையா போயிக்கிட்டு இருக்கேன்.. என்னோட கோபத்தை அதிகப்படுத்தாத.. என்மேல காதல் இல்லாம தான் அன்னைக்கு என்னோட முத்தத்துக்கு உருகி நின்னீயா? இதைப்பத்தி பேசக் கூடாதுன்னு நினைச்சாலும் பேச வைக்கிற.. வெறும் ப்ரண்டா பழகின என்கூட தான் அன்னைக்கு ரூம்ல நெருக்கமா டான்ஸ் ஆடினீயா?" என்று அவன் கேட்கவும், அவள் தயக்கத்தோடு ஏதோ சொல்ல வர,

    இதுக்கும் ஏதாவது சொல்லி உன்னை நீயே தாழ்த்திக்காத.. என்னோட தங்கை, அம்மாவில் இருந்து, மகேஷ் சார், பிரியா அக்கா.. ஏன் ரவி, சரண்யா கூட நம்ம ரெண்டுபேரும் காதலிக்கிறோம்னு புரிஞ்சு வச்சிருக்காங்க.. ஆனா அது உண்மை இல்லன்னு சொல்லி அதை என்னை நம்ப சொல்றீயா..

    நீ வேணும்னா என்னை காதலிக்கிறதா என்கிட்ட இதுவரைக்கும் சொல்லாம இருக்கலாம்.. ஆனா நான் உன்கிட்ட ஒவ்வொரு முறையும் அதுபோல தானே பேசினேன்.. அப்போல்லாம் அமைதியா கேட்டுட்டு இப்போ இப்படி பேசற..

    ஒருபக்கம் அம்மா தான் என்னோட காதலை புரிஞ்சிக்காம குழப்பறாங்கன்னா.. ஒருபக்கம் நீ என்னை விட்டு விலக நினைச்சு பேசறல்ல.. நீ இப்படி பேசறதால உன்னை மறந்திட மாட்டேன்.. அதேபோல மனசை மாத்திக்கன்னு உன்கிட்ட கெஞ்சவும் மாட்டேன்.. கூட சேர்ந்து போராடாம.. இப்படி காதலே இல்லன்னு சொல்லிட்டு அறைக்குள்ள அறைஞ்சு கிடக்கிறவக்கிட்ட இதுக்கு மேல என்னால என்ன பேச முடியும்?

    நம்ம சேருவதும் சேராததும் கடவுள் விட்ட வழின்னு அமைதியா இருக்கேன்.. ஆனா உன்னைத் தவிர வேற எந்த பொண்ணையும் நான் கல்யாணம் செய்துக்க மாட்டேன்.. இதில் நான் உறுதியா இருப்பேன்.. கூட சேர்ந்து போராடலனாலும் நீயும் இந்த விஷயத்தில் உறுதியா இருப்பேன்னு நம்பறேன்.." என்று சொல்லியவன், கோபமாக அந்த அறையை விட்டு வெளியேற, மிதுனாவால் அப்போதைக்கு கண்ணீர் சிந்த தான் முடிந்தது.

    விழிகள் சந்திக்கும்..
    The following user(s) Liked this message: Chillzee Team, AdharvJo
    • Not Allowed: to create new topic.
    • Allowed: to reply.
    • Allowed: to add attachements.
    • Not Allowed: to edit your message.

    Come join the FUN!

    Write @ Chillzee
    Download Chillzee Jokes for Android
    (Click the image to get the app from Google Play Store)
    Go to top