Log in Register

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Menu
 நிறைவுப்பெற்ற கதைகள் (Completed stories) --- தொடர் கதைகள் (Ongoing stories) --- ஆசிரியர் வாரியாக தொகுக்கப் பட்ட நிறைவுப்பெற்ற கதைகள் (Completed stories by Author) --- தமிழ் தொடர் அத்தியாயங்கள் (Tamil Episodes) --- கதைகள் (Stories) --- காதல் தொடர்கள் (Romantic stories) --- சிறு கதைகள் (Short stories) --- காதல் சிறு கதைகள் (Romantic short stories) --- Chillzeeயில் எழுதுங்கள் (Write @ Chillzee) --- வகை வாரியாக பிரிக்கப் பட்ட சிறு கதைகள் (Short stories by category) --
1 1 1 1 1 Rating 4.00 (2 Votes)
கடலோடு முகில் பிரியும் - பகுதி 06 (கதையை தொடரவும்) - 4.0 out of 5 based on 2 votes
Pin It

கடலோடு முகில் பிரியும் - பகுதி 6 (கதையை தொடரவும்)

 

பகுதி - 6

சுமதி பிறந்தது ஒரு பணக்கார குடும்பத்தில். அவளுக்கு ஐந்து வயதான போது அவளின் பெற்றோர் ஒரு சாலை விபத்தில் இறந்து விட்டனர். அதன் பின் அவளுக்கு இருந்த ஒரே சொந்தம் அவளின் பெரியப்பா கிருஷ்ணன் தான். ஆனால் அவளின் பெரியம்மா லதாவிற்கு ஏனோ அவளை பிடிக்கவில்லை. அதனால் சுமதியின் பள்ளி பருவம் முழுதும் விடுதியிலேயே கழிந்தது. முதல் சில ஆண்டுகள் பள்ளி விடுமுறைக்கு பெரியப்பா வீட்டிற்கு செல்ல இருந்த ஆர்வம் படி படியாக குறைந்து மறைந்தே போனது. அங்கு யாரும் தன் வரவை விரும்பவில்லை என்பது சுமதிக்கு தெளிவாகவே புரிந்தது. பள்ளி நாட்கள் மட்டும் அல்லாது கல்லூரி நாட்கள் அதே போல் தனிமையில் தான் கழிந்தது.

ஆனால் கல்லூரி படிப்பு முடித்த உடன் அவள் அங்கே பெரியப்பா வீட்டிற்க்கு செல்ல வேண்டியது கட்டாயம் ஆனது. அவளின் எதிர்காலத்தை குறித்து முடிவு எடுக்க சுமதிக்கு பெரியப்பாவின் துணை தேவை பட்டது. வழக்கம் போல் பெரியம்மா அவளிடம் சரியாக பேசவில்லை. ஆனால் பெரியப்பா அவளை அன்புடன் வரவேற்றார். அடுத்து வேலைக்கு செல்வதா இல்லை தொடர்ந்து படிப்பதா என்று குழப்பமாக இருப்பதாக அவள் சொல்லவும், மெதுவாக அதை பற்றி ஆராய்ந்து முடிவு செய்யலாம் என்று கிருஷ்ணன் சொல்லவும் சுமதியும் ஏற்றுக் கொண்டாள். ஆனால் ஒரு சில நாட்கள் கூட லதாவின் வீட்டில் வசிப்பது சுமதிக்கு கடினமாக இருந்தது. தன்னுடைய இரண்டு மகள்களின் மீது பாசமழை பொழிந்த லதாவிற்கு ஏனோ பெற்றோரை இழந்து நிற்கும் சுமதியிடம் சொல்ல ஒன்றிரண்டு அன்பு வார்த்தைகளும் இல்லாது போனது. சுமதிக்கு லதாவை பற்றி தெரியும் என்றாலும் மனதிற்கு சற்றே வருத்தமாக இருந்தது. அவளுக்கும் அன்பும் அரவணைப்பும் தேவையாக இருந்தது. கதைகளில் வருவது போல் ஒரு ராஜகுமாரன் வந்து அவளை திருமணம் செய்து கொண்டு அன்பு மழையில் நனைய வைப்பான் என கனவு காண தொடங்கினாள்.

ன்று அருகில் இருக்கும் நூலகத்திற்கு செல்லலாம் என கிளம்பியவள், ஹாலில் அவள் பெரியப்பா மகள் கவிதாவுடன் பேசி கொண்டு அமர்ந்திருந்த ஒரு வாலிபனை கண்டு தயங்கி நின்றாள். அவளை பார்த்து விட்ட அவன், எந்த வித தயக்கமும் இன்றி எழுந்து, புன்னகையுடன்,
"ஹலோ, நீங்க தான் சுமதியா? என் பேர் விக்னேஷ்... உங்க கவிதாவை கல்யாணம் பண்ணிக்க போறவன்..." என்றான்.

கவிதா சுமதியுடன் நெருங்கி பழகியதும் இல்லை அதற்காக வெறுப்பை உமிழ்ந்ததும் இல்லை. என்ன பதில் சொவது என்று சற்றே தடுமாறிய சுமதி,
"ஹலோ... நீங்க ரொம்ப அதிர்ஷ்டக் காரர்..." என்றாள்.

அங்கே மேலும் நின்று அவர்களை தொந்தரவு செய்ய விரும்பாது,
"சரி நேனேக ரெண்டு பேரும் பேசுங்க நான் பாக்கத்தில இருக்கிற லைப்ரரிக்கு போயிட்டு வரேன்..." என் சொல்லி விட்டு கிளம்பினாள் சுமதி.

பின்னர், கவிதாவும் விக்னேஷும் ஒருவரை ஒருவர் விரும்புவதாகவும், விக்னேஷின் பெற்றோர், இன்னும் இரண்டு நாட்களில் திருமணம் பற்றி பேச இங்கே வர போவதாகவும் சுமதி தெரிந்துக் கொண்டாள். சுமதி கவிதாவிர்க்காக மனதில் மகிழ்ச்சி அடைந்தாள். விரும்பிய வாழ்க்கையை அடைவது எவ்வளவு பெரிய விஷயம்? எதனாலோ கவிதாவும் ஆவலுடன் முன்பு போல் ஒதுங்கி இல்லாது, சற்றே நட்புடன் பழகினாள். அதை பற்றி அவளே சுமதியிடம் சொன்னாள்.
"சாரி சுமதி... உன்கிட்ட பேசாமல் இருக்கனும்னு எல்லாம் இல்லை.. இவ்வளவு நாள் நீ தனியா இருப்பது பத்தி நான் யோசிச்சதே இல்லை.. இன்னைக்கு விக்னேஷ் சொன்ன பிறகு தான் எனக்கே உரைத்தது... என்னை மன்னிச்சுக்கோ சுமதி... இனிமேல் நாம நல்ல பிரெண்ட்சா இருப்போம்.."

சுமதியும் சந்தஷத்துடன் தலையை ஆட்டினாள்.

திட்டமிட்டது போலவே, விக்னேஷ் அவனின் பெற்றோரை அழைத்துக் கொண்டு வந்தான். விக்னேஷின் தந்தை பரமசிவம், எஸ் எஸ் இண்டஸ்ட்ரீசின் உரிமையாளர். எஸ் எஸ் இண்டஸ்ட்ரீஸ் துணி வியபாரதிழ்க் அந்த இடத்தில் மிகவும் பெயர் பெற்று விழங்கிய நிறுவனம். தன் குடும்பத்தில் ஒவ்வொருவராக அறிமுக படுத்திய கிருஷ்ணன், தன் தம்பி மகளையும் பரமசிவத்திற்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தார். இரண்டு கோடி சொத்திற்கு சுமதி மட்டும் தான் வாரிசு என்பதை கேட்டு பரமசிவம் வாயை பிளந்தார். அவரின் வியாபார மூளை வேகமாக வேலை செய்ய ஆரம்பித்தது. அவருக்கு கவிதாவையோ அவளின் குடும்பத்தையோ பிடிக்காது இல்லை. ஆனால் கவிதாவிற்கு ஒரு தங்கை இருப்பதால் அவளின் பெற்றோரின் சொத்துக்கள் அவளுக்கு முழுமையாக கிடைக்க வழி இல்லை.

இப்படி அவரின் மூளை திருமணத்தையும் வியாபாரமாக திட்டமிடுவதை அறியாது மற்றவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். விக்னேஷின் குடும்பத்திற்கு மதிய உணவு வழங்கும் வேலையில் லதாவும் மற்றவர்களும் ஈடுபடவும், தன் பெரியம்மாவிற்கு தான் அதற்கு மேல் அங்கிருந்தால் பிடிக்காது என்பதை உணர்ந்து,சுமதி, அங்கிருந்து மெதுவாக நழுவி தோட்டத்தில் உலாவ தொடங்கினாள். ஒரு நாள் இதே போல் தானும் மனதுக்கு பிடித்த ஒருவனை சந்தித்து, அவனையே மாலையிட வேண்டும் என்று மனதில் பல கோட்டைகளை கட்டிய படி உலாவி கொண்டிருந்தவள், யாரோ தன்னை அழைப்பதைக் கேட்டு திடுக்கிட்டு பார்த்தாள். பரமசிவம் தான் அங்கே நின்றிருந்தார்.

"என்னம்மா உன்னை பயமுறுத்திட்டேனா?"

"இல்லை அப்படி எல்லாம எதுவும் இல்லை அங்கிள்..."

"நீ படிச்சு முடிச்சாச்சே இதுக்கு மேலே என்ன செய்றதா இருக்க?"

"மேலே படிப்பதா இல்லை ஏதாவது வேலை பார்க்கலாமான்னு யோசிக்கிறேன்...."

"வேலையா?? என்னம்மா நீ? உங்க அப்பாவோட கம்பெனியே இருக்கு தானே? அதை யார் இப்போ கவனிக்குறது?"

"ஆமாம் அங்கிள் இருக்கு தான் ஆனால் அனுபவமே இல்லாமல் நேரா அங்க போக முடியாது தானே.. அது தான் கொஞ்சம் எக்ஸ்பீரியென்ஸ் கிடைத்த பிறகு பார்க்கலாம்னு நினைச்சேன்... எங்க கம்பெனியை எங்க அப்பாவோட பிரெண்ட் மணி அங்கிள் கவனிச்சுக்கிறார்.. அவர் தான் அங்கே லீகல் அட்வைசரும்..."

"ஓஹோ... என்ன தான் இருந்தாலும் சொந்த காரங்க கவனிக்கலைனா சரி படாது... அனுபவம் என்னம்மா பெரிய அனுபவம்.. நீயா போய் கத்துக்க வேண்டியது தான்.... நம்ம விக்னேஷ் கிட்ட வேணும்னா உதவி கேளு உதவி செய்வான்..."

"சரி அங்கிள்...."

"ஏன்மா சுமதி... விக்னேஷ் பத்தி நீ என்ன நினைக்குற?"

இது என்ன கேள்வி என்று சுமதி திகைத்து நிற்கவும், பரமசிவமே தொடர்ந்து பேசினார்.

"இதோ பாருமா எனக்கு மறச்சு பேசி எல்லாம் பழக்கம் இல்லை... எனக்கு உங்க பெரியப்பா மகளை விட உன்னை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு... என் மகனுக்கு நீதான் ஏத்தவளா இருப்பேன்னு தோணுது... நீ என்ன நினைக்குற சொல்லு? "

சுமதிக்கு அதிர்ச்சியில் பேச்சே வரவில்லை. பிடித்திருப்பது என்னையா என் பணத்தையா என மனதில் நினைத்தாலும் அதை கேட்காது,
"என்ன அங்கிள் நீங்க சும்மா விளையாட்டுக்கு சொல்றீங்களா? கவிதாவும் விக்னேஷும் லவ் பண்றாங்க... அவங்க ரெண்டு பேரும் கல்யாணம் செஞ்சுக்குறது தான் சரி..."

"லவ் மண்ணாங்கட்டி... அதை எல்லாம் எடுத்து குப்பையில தான் போடனும்.. இந்த வயசில தான் இது எல்லாம் பெரிசா தெரியும்... ஒரு பத்து வருஷம் போனால் அலுத்து போயிடும்... நீ யோசிச்சு பதில் சொல்லுமா... எதை பத்தியும் கவலை படாதே.... என் மகனை வழிக்கு கொண்டு வர எனக்கு தெரியும்..."

"என்ன அங்கிள் நீங்க... கவிதா எனக்கு அக்கா... நான் அந்த மாதிரி நினைச்சு கூட பார்க்க முடியாது..."

"ம்ம்ம்ம்... யோசிச்சு முடிவு எடுமா... இந்த குடும்பம் ஒன்னும் உனக்காக உருகுற மாதிரி எல்லாம் தெரியலையே... நீ ஏன் இவ்வளவு யோசிக்குற?"

"இல்லை அங்கிள்... வந்து.. நான் வேற ஒருத்தர விரும்புறேன்... அவரை தான் கல்யாணம் பண்ணிக்க போறேன்... அதனால தான் சொல்றேன்...." என்று திடீரென மனதில் தோன்றிய பொய்யை சொன்னாள் சுமதி.

சற்றே தடுமாறிய பரமசிவம், சுமதியை சந்தேகமாய் பார்த்தார்.
"நிஜமாகவா சொல்ற? இல்லை இப்படி பொய் சொல்லி என்னை ஏமாத்த பார்க்கிறியா?"

"இல்லை அங்கிள் நிஜமா தான் சொல்றேன்..."

"நல்ல வேளை இப்போதே சொன்னியே... இல்லைன்னா நான் வேற தப்பா இல்லை முடிவு எடுத்து இருப்பேன்..." என்றபடி அவளிடம் சொல்லக் கூட இல்லாது அங்கிருந்து கிளம்பினார் பரமசிவம்.

சுமதிக்கு அப்பாடி என்று இருந்தது. மனிதர்கள் எப்படி எல்லாம் இருக்கிறார்கள்!

"ரொம்ப தேங்க்ஸ் சுமதி..."

கவிதாவின் தணிந்த குரலில் திடுக்கிட்டு பார்த்தவள்,

"என்ன கவிதா எதுக்கு தேங்க்ஸ்???"

"எல்லாத்தையும் கேட்டுட்டு தான் இருந்தேன் சுமதி... நான் உன் இடத்தில் இருந்தால் கட்டாயம் எங்க அம்மாவை பழி வாங்கவாவது அவர் கிட்ட சரின்னு சொல்லி இருப்பேன்..."

"என்ன கவிதா நீ.. சின்ன விஷயத்தை பெரிசு பண்ற? ஏதோ விக்னேஷ் பெரியப்பா உனக்காக பார்த்த பையன்னா கூட பரவாயில்லை.... இது லவ் மேட்டர் இல்லை.. வேற யாரும் வர முடியாது.. நான் சரின்னு சொல்லி இருந்தாலும் எதுவும் நடந்திருக்காது..."

"இல்லை சுமதி.. விக்னேஷோட அப்பா கொஞ்சம் ஒரு மாதிரி.. இனி மேலும் அவர் எந்த தொல்லையும் செய்யாமல் இருக்கனுமே..."

"சேச்சே.. அதெல்லாம் ஒரு தொல்லையும் செய்ய மாட்டார்.. நீ தேவை இல்லாமல் கவலை படுற... கல்யாண பொண்ணா சந்தோஷமா இரு..."

சுமதி என்ன சொன்ன போதும் கவிதாவின் மனம் அமைதியடையவில்லை. சுமதி அவளை எத்தனையோ விதத்தில் சமாதான படுத்தி பார்த்தாள். இருந்தாலும் கவிதாவிற்கு ஏனோ கவலையாகவே இருந்தது.

அவள் கவலை பட்டது சரி என்பது போல், இரண்டு நாட்களில், விக்னேஷ் அவளிடம், சுமதிக்கு திருமணம் முடிந்த பின் தான் தங்கள் திருமணம் என்று அவன் தந்தை சொல்லி விட்டதாக சொல்லவும் அவள் மட்டும் அல்ல அவள் குடும்பமே அதிர்ச்சி அடைந்தது. அவர்களை முகத்தை கவனித்து விட்டு,
"இல்லை இல்லை நீங்கள் நினைக்குற மாதிரி கவலை பட எதுவுமே இல்லை.. சுமதி பாவம் அம்மா அப்பா இல்லாத பொண்ணு இல்லையா? அதனால அவள் மனசு சந்தோஷ படுற மாதிரி அவளுக்கு நல்லபடியா முதல்ல கல்யாணம் பண்ணி வைக்கனும்னு அப்பா நினைக்குறார்.. அவருக்கு சுமதி மேலே தனி பாசம் வந்திருக்கு..."

கவிதாவிற்கு பரமசிவத்தின் மனவோட்டம் புரிந்தது. சுமதி சொன்னது நிஜமா என தெரிந்துக் கொள்ள பார்க்கிறார்.

ங்கே விக்னேஷ் வீட்டில் கவிதா மற்றும் லதாவோடு பேசிக் கொண்டிருந்த போது, சுமதி வீட்டில் இல்லை, வழக்கம் போல் அவள் நூலகம் கிளம்பி இருந்தாள். அவளுக்கு எப்போதும் தோழிகள் புத்தகங்கள தான். பள்ளியிலோ கல்லூரியிலோ, நெருங்கிய தோழிகள் என்று யாரும் இல்லை... இப்போது சில நாட்களாக கவிதாவுடன் ஏற்பட்டிருக்கும் உறவு அவளுக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. கவிதாவின் தங்கை சங்கீதா அவளிடம் மட்டும் இலை யாருடனும் அவ்வளவாக பேசுவதில்லை. வேறு எந்த பிரச்சனையும் இல்லாது கவிதாவின் திருமணம் நடக்க வேண்டும் என்று சற்றே கவலையாகவும் இருந்தது. இப்படி பலதையும் எண்ணியபடி சாலையில் நடந்து வந்தவள், பின்னே நடைபாதையில் வேகமாக வந்த மோட்டார் சைக்கிளை கவனிக்க வில்லை. நண்பருகளுக்கிடையில் நடந்த பைக் பந்தயத்தில் வெற்றி பெற நடை பாதையின் மீது வேகமாக வந்த அந்த நபரும், சுமதியை தாமதமாக கண்டு வண்டியை நிறுத்த முடியாது தடுமாறினான். அடுத்து என்ன நடந்திருக்குமோ, அங்கு அருகில் நடந்துக் கொண்டிருந்த ஒரு வாலிபன், அவசரமாக சுமதியை பிடித்து இழுத்து ஓரமாக நிற்க வைத்தான்.

அந்த பைக் வாலிபனும் சற்று தள்ளி சுதாரித்து நிறுத்தி விட்டு, மன்னிப்பு கோரவும், இவன் அவனை மன்னிக்காது, பொரிந்து தள்ளினான். இது போல் நடைபாதையில் வருவதே தவறு அதுவும் வேகமாக வருவது மிகவும் தவறு.. இதற்கு மேல் இதை செய்ய கூடாது என்று எச்சரித்து விட்டு, மீண்டும் சுமதியின் அருகில் வந்தான்.
"சாரி.. உங்களை காப்பாத்த தான் அப்படி பிடிச்சு இழுக்க வேண்டியதாகி விட்டது..."

"என்னங்க இது நான் உங்க கிட்ட தேங்க்ஸ் சொல்லணும்.. நீங்க என்கிட்டே சாரி சொல்றீங்க..."

அவளின் பதிலை கேட்டு அழகாய் புன்னகைத்தான் அவன். புன்னகைத்த போது, அவன் முகம் மேலும் வசீகரமாக இருந்தது. அவளின் பார்வையை கவனித்து விட்டு,

"என்ன என் முகத்தில் அப்படி ஒரு ஆராய்ச்சி?" என்று அவன் நேராக கேட்கவும், சுமதிக்கு சற்றே தடுமாற்றமாக இருந்தது.

"சரிங்க ரொம்ப தேங்க்ஸ்... நான் கிளம்புறேன்..." என்று அவன் கேள்விக்கு பதில் சொல்லாது கிளம்பினாள் சுமதி.

"ஆனாலும் இது கலி காலம்ங்க... காப்பாத்தினால் வெறும் தேங்க்ஸ் மட்டும் தான் கிடைக்கும் போல... பதில் எல்லாம் கிடைக்காதோ???"

"சரி... நீங்க சிரிக்கும் போது பார்க்க நல்லா இருந்தது... போதுமா? சந்தோஷமா?"

"தேங்க்ஸ்... நீங்களும் ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க..."

சுமதி பதில் சொல்லாது முறைக்கவும்,
"என்னங்க.. நீங்க... நீங்க எப்படி உண்மைய சொன்னீங்களோ அதே போல தானே நானும் சொன்னேன்.. நீங்க சொன்னால் சரி நான் சொன்னால் தப்பா?"

"சரிங்க நான் கிளம்புறேன்..."

"உங்களுக்கு கோபம் வந்திடுச்சு போல... இருக்கட்டும்.. என் பேர் அருண்... ஞாபகம் வச்சுக்கோங்க... மனசில எந்த குழப்பம் இருந்தாலும் அதை எல்லாம் தூக்கி போட்டுட்டு ரோட்டில நடங்க... நான் எப்போதும் வந்து காப்பாத்த முடியாது தானே?" அவன் அதே வசீகர புன்னகையோடு சொல்லி முடிக்கவும், சுமதி பதிலுக்கு புன்னகை செய்து விட்டு கிளம்பினாள்.

அருண்... நல்ல பெயர் தான் என மனதில் சொல்லிக் கொண்டாள்..

தொடரும் 

Check out the last part Part 5 here 

Check out the last part Part 7 here

 

Pin It
The above article / story / poem is a copyright material and is published with the consent of the author. If you find any unauthorized content do let us know at This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.. All the copyright content at chillzee.in are protected by national and international laws & regulations. We are against plagiarism! If you find our site's content copied in any other website, we request you to let us know at This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it..

About the Author

Shanthi S

Add comment
Dear readers, Comments feature is provided for sharing your comments about this article.
Please restrain from using it for other purposes.
Chillzee.in reserves all rights to remove / modify any irrelevant / inappropriate comments without any prior notification.
To read our Comment / Forum rules, please visit Chillzee Comments & Forum Rules.Thank you.
If you have any queries please contact administrator @ admin@chillzee.in

Come join the FUN!

Write @ Chillzee
Download Chillzee Jokes for Android
(Click the image to get the app from Google Play Store)
Go to top