பேரைச் சொல்லவா? அது நியாயம் ஆகுமா? - அன்னா ஸ்வீட்டி
அன்று நான் கிளம்றப்பவே கொஞ்சம் லேட். அடுத்தும் ஸ்ட்ரெய்ட் பஸ் கிடைக்காம ரெண்டு பஸ் மாறி மாறி போய் அந்த பஸ் ஸ்டாப்ல இறங்கிறப்ப ரொம்பவே லேட். எனக்கு முதல் ஜாப் அது. அதுவும் முதல் நாள். நான் இப்ப படு டென்ஷனாகிட்டேன்.
எதிர்ல இருக்ற சிக்னலை தாண்டி இன்னும் 500 மீட்டர் வேற போகனும் ஆஃபீஸுக்கு…. சுற்று முற்றும் கவனித்தபடி சிக்னலில் இறங்கி ஓடினேன்…. க்ரீச் க்ர்க் இஷ்க்…. சுத்தி கேட்ட சில சத்தங்கள்… அதோடு இடுப்பில் சின்னதாய் விழுந்த இடியில் நான் மிரண்டு போய், கீழே விழும் போது படு பயங்கரமாய் பயந்து போய்….
பின்ன அடுத்த நொடி எத்தனை வண்டி என் மேல ஏறும்னு யாருக்கு தெரியும்….??? இதற்குள் அருகில் நின்ற அந்த வெள்ளைக் கார் கதவை திறந்து கொண்டு வந்தவன் என்னை கை பிடித்து தூக்கினான்…. “ஆர் யூ ஆல் ரைட்…?”
கையில் உண்டாகியிருந்த சிராய்ப்பை மட்டும் தடவிக் கொண்டு எழுந்துவிட்டேன்… “ஒன்னுமில்ல சார்…தேங்க் யூ” சொல்லிவிட்டேனே தவிர பயத்தில் இன்னுமாய் நடுங்கிக் கொண்டிருக்கிறது உடல்.
ஆனால் அதுவரை அத்தனை அக்கறையாய் கேட்ட அவன் இப்போது “அறிவிருக்கா உனக்கு….கிறுக்கா நீ…இப்டிதான் ரோடை கிராஸ் பண்ணுவியா…? ” என ஏகத்துக்கு ஏற தொடங்கி இருந்தான்….
என்ட்ட எப்பயாவது வீட்ல யாரவது கோபப் பட்டது உண்டு…..ஆனா இவ்ளவு கோபம் அதுவும் ஒரு ஆணோட கோபம் இப்போதைக்கு நான் பார்த்ததே இல்ல…. அதுவும் முன்ன பின்ன தெரியாத இவனோட கோபம் என்னை ஏனோ எப்போதையும் விட அதிகமாகவே பாதித்தது….
“ஒரு செகண்ட்ல நீ இப்ப சட்னி ஆகி இருப்ப…. அடுத்து நான் அலையனும் கோர்ட்டு கேஸுன்னு…” அவன் நிறுத்துவதாக இல்லை….
என்னதான் என் பக்கம்தான் தப்பு என்றாலும்… என் நடுங்கும் உடலும் அவனுடைய கோபமும் என் சாப்பிடாத வயிறும்…. எல்லாமுமாக சேர்ந்து இப்போது நான் அவனை முறைத்தேன் “போடா லூசு” முகம் நோக்கி சொல்லிவிட்டு கட கடவென கிளம்பி வந்துவிட்டேன்….
ஹேய்…. அவன் ஏதோ சொல்ல தொடங்கியதை நான் கண்டு கொள்ளவே இல்லை.
கால் சென்ட்டர் அது…..அங்க யூகேலயும் யூஎஸ்லயும் எப்ப ஹாலிடேவோ அப்ப மட்டும்தான் லீவு இருக்குமாம்…. ட்ரெய்னிங் ஹாலில் என் பக்கத்தில் இருந்த பெண் அதைத்தான் சொல்லிக்கொண்டு இருந்தாள்…. அவ பேரு சுஜிதா
எனக்கெல்லாம் பேசாமல் இருந்தால் தான் வாய் வலிக்கும். அப்டி பார்டி நான். ஆனாலும் முதல் வேலை, முதல் நாள் வேலைனதும் கொஞ்சம் கபகபன்னு டென்ஷனா இருந்தது…அதுக்கு என்னை மாதிரியே இப்டி ஒரு வாய் பார்டி வாகா பக்கத்தில் உட்கார்ந்தது ரொம்பவே உதவியா இருந்துச்சு.
சுஜியும் நானும் நல்லா மொக்கை போட்டு நட்புல முன்னேறிகிட்டு இருந்தப்ப
ஹாய் ஐ’ம்….. அப்டின்னு ஆரம்பிச்சு அவன் பேரை சொல்லிகிட்டே வந்தான். எங்களுக்கு லேங்குவேஜ் ஃபெசிலிடேடராம். அவன் குரலை கேட்கவும் தூக்கி வாரிப் போட்டது எனக்கு….. அவன்ன்ன்ன்ன்ன்…. அந்த கார்காரன்.
போச்சு….வேலை போச்சு…..நான் மிரண்டு போய் முழிக்க….
ஆனால் அவனோ என்னை அடையாளம் கண்டு கொள்ளவே இல்லை…. நிஜமாவா?????
அடுத்து அவன் பேச பேச இது எல்லாத்தையும் மறந்துட்டு நான் பே….ன்னு பார்த்துட்டு இருந்தேன். ஏன்னா அவன் இங்க்லீஷ் அப்டி…. அடுத்து ஒரு குட்டி ப்ரேக். என்னையும் அவனையும் தவிர எல்லோரும் வெளிய போய்ட்டாங்க….
கிடச்ச டைம்ம நாம வேஸ்ட்டாக்க கூடாது…..காலத்த ப்ரயோஜனப் படுத்தனும்னு…. ப்ரேக்க சரியா யூஸ் செய்யனும்னு முடிவு செய்து….
சரி நாம இன்னையோட பேப்பரை போட்ற வேண்டியதான்…..அதுக்கு என்ன ப்ரொசீசர்னு யோசிச்சுகிட்டு இருந்தேன் நல்ல பிள்ளையா….. பின்னே அவன மாதிரி நான் என்னைக்கு பேசவாம்….?.வெளிநாட்டுகாரங்களுக்கு நான் பேசுறது இங்க்லீஷ்னு எப்ப புரியவாம்…?’
வேலைய விடனும்னு நினச்சாலும் வீட்டை நினச்சு டென்ஷனாவும் இருக்கு….எல்லோரும் கிண்டல் செய்வாங்கல்ல…போன அன்னைக்கே பயந்து ஓடி வந்துட்டன்னு….நம்மளால நாலு பேருக்கு நட்டமாக கூடாதுன்னு நினைக்கிற நல்ல மனச அவங்களுக்கு எப்டி புரியும்….?
அப்படி ஆறு பக்கத்தையும் அலசி ஆராஞ்சு யோசிச்சுட்டு இருக்கப்ப….. அவன் என்னைக் கூப்பிட்டான். சரி தனியா வச்சு சங்கு ஊதப் போறான் போலறுக்கு….இட்ஸ் ஓகேமா….நாம எப்டியும் பேப்பர் போடத்தான போறோம்னு நான் கெத்தாவே அவன்ட்ட போனேன்…
நான் அருகில் போனதும்
“என் பேர் என்ன?” என ஆரம்பித்தான் அவன். நான் லூசுன்னு சொன்னத அவன் இன்னும் மறக்கலைனு சொல்றானாம். நான் பாதி சமரசமும் மீதி சடசடபுமாக பார்த்துக் கொண்டு நின்றேன். பதில் ஏதும் சொல்லவில்லை.
அவன் என்னை திட்டுற அளவைப் பொறுத்து முழு சமரசமா இல்லை முழு சடசடப்பா என முடித்துக் கொள்ளலாம் என்பது என் ப்ளான்.
அவன் என்னை திட்டி இருந்தா கூட எவ்ளவோ நல்லாறுந்திருக்கும்….. ஆனா அடுத்த கேள்வியா அவன்
Nice story