Log in Register

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Menu
 நிறைவுப்பெற்ற கதைகள் (Completed stories) --- தொடர் கதைகள் (Ongoing stories) --- ஆசிரியர் வாரியாக தொகுக்கப் பட்ட நிறைவுப்பெற்ற கதைகள் (Completed stories by Author) --- தமிழ் தொடர் அத்தியாயங்கள் (Tamil Episodes) --- கதைகள் (Stories) --- காதல் தொடர்கள் (Romantic stories) --- சிறு கதைகள் (Short stories) --- காதல் சிறு கதைகள் (Romantic short stories) --- Chillzeeயில் எழுதுங்கள் (Write @ Chillzee) --- வகை வாரியாக பிரிக்கப் பட்ட சிறு கதைகள் (Short stories by category) --
Pin It

9. புயலுக்கு பின் – வினோதர்ஷினி


சாந்தி மாலையில் நடந்ததை மீண்டும் நினைத்து பார்த்தாள். இப்போது யோசித்து பார்த்தால் தன் மீது தான் தவறு என்று அவளுக்கு தோன்றியது. அரவிந்தின் அன்னை சொன்னது போல் அவள் கோபப் பட்டு பேசி இருக்க கூடாது தான். அரவிந்தின் பிரச்சனை என்னவென்று இப்போது தெரியாமல் போனதற்கும் அதே தான் காரணம். இனி மேல் இப்படி முன் கோபப் படக் கூடாது. அவளின் எண்ணம் இப்போது அரவிந்தின் அன்னையின் மீது சென்றது.... அவள் இன்று அவர்களிடம் நடந்து கொண்டதும் தவறு தானே..... ஒரு நல்ல மருமகளாய் நடக்க தவறி விட்டாளே. பாவம் மாமாவிடம் எதோ மன தாங்கலில் இங்கே வந்து தங்கி இருப்பவரிடம் இனிமேலாவது மரியாதையாக நடந்துக் கொள்ள வேண்டும்... அரவிந்திற்கு என்ன பிரச்சனை என்றும் கண்டு பிடிக்க வேண்டும். அரவிந்த் சொல்லா விட்டால், அருணாவிடம் பேச வேண்டும்... காலையில் அருணா வரும் போது எப்படியாவது பேச வேண்டும்... இப்படி பலவும் எண்ணியபடி சாந்தி தூங்கி போனாள்.

சாந்தி தூங்கி எழுந்த போது பொழுது விடிந்திருந்தது. மணி ஏழாகி விட்டதை உணர்ந்து வேகமாக எழுந்தாள். அரவிந்தை கட்டிலில் காணவில்லை. அவசரமாக குளித்து விட்டு வந்தவள், காலை உணவும், கவிதாவிற்கு மதிய உணவும் தயார் செய்ய அவசர அவசரமாக சமையலறை சென்றாள். அங்கே கண்ணம்மா, சமையலுக்கு தேவையான காய்கறிகளை தயாராக வைத்திருப்பதை பார்த்தாள். சாந்தியை பார்த்த கண்ணம்மாவே சொன்னாள்

"எழுந்தீட்டிங்களா அம்மா, நீங்க தூங்குறீங்கன்னு பெரியம்மா என்னை சமையல் பண்ண சொன்னாங்க..."

சாந்தி பொதுவாய் தன் குடும்பத்திற்கு தானே சமையல் செய்ய விரும்பினாள். சமையல் செய்ய கண்ணம்மா இருந்த போதும் தானே சமையல் செய்துவிட்டு, வேலைக்கு துணையாக கண்ணம்மாவை பயன்படுத்தி வந்தாள். ஆனால் அன்று கண்ணம்மாவை சமையலை தொடர செய்து விட்டு, அரவிந்தை தேடி சென்றாள். ஆபிஸ் அறையிலும் முன்னறையிலும் பார்த்தாள்.... ஆனால் அரவிந்தை காணவில்லை அவன் அன்னை தான் அன்றைய பத்திரிக்கை படித்து கொண்டிருப்பதை கண்டாள். விடி காலையில் செய்த முடிவு நினைவு வர, அவரை நோக்கி சென்றாள்,

"அத்தை....."

கற்பகம் நிமிர்ந்து மருமகளை பார்த்தாள்,

"சாரி அத்தை நான் தூங்கி எழுந்திருக்க லேட் ஆயிடுச்சு... நீங்க காபி குடிச்சீங்களா?"

"ம்ம்ம் கண்ணம்மா கொடுத்தாள்"

ஒரு நிமிடம் தயங்கிய சாந்தி, மனதில் இருப்பதை சொல்லி விடுவது என முடிவு செய்தவளாய்..

"அத்தை... நேத்தைக்கு நீங்க சொன்னது சரி தான்... நான் கொஞ்சம் பொறுமையாக நடந்திருக்கலாம் தான்.... மன்னிச்சுக்கோங்க.... அவர் இந்த மாதிரி கோபமாய் ஒரு மாதிரியான தோரணையில இது வரைக்கும் பேசியது இல்லை... அது தான் எனக்கும் கோபம் வந்திருச்சு...மன்னிச்சுக்கோங்க............"

கற்பகத்திற்கு ஒரே ஆச்சர்யமாக தான் இருந்தது, அவளின் சின்ன மருமகள் ஒரு வார்த்தை சொன்னால் பதிலுக்கு நூறு வார்த்தை பேசுவாள்... சாந்தியும் அரவிந்தும் சென்னையிலே தங்கி இருந்ததால் அவர்களோடு வந்து தங்கி இருக்கும் வாய்ப்பு அவளுக்கு கிடைத்ததில்லை. அவ்வபோது அவர்கள் தங்கள் வீட்டிற்க்கு வந்து இரண்டு மூன்று நாட்கள் தங்கி செல்வது வழக்கம் அதே போல் சில பண்டிகைகளுக்கும் விழாக்களுக்கும் ஒன்றிரண்டு நாட்கள் அவளும் அவள் கணவனும் இங்கே வருவது உண்டு. இப்போது இங்கு வந்து தங்கி இருக்கும் சில நாட்களிலேயே சாந்தியை அவள் புரிந்து கொண்டாள். தான் சொல்வது பிடிக்காவிட்டாலும் கூட சாந்தி கடுமையாக பதில் சொன்னதில்லை. ஆனால் அவளுக்கு அரவிந்தின் மீது மட்டும் பைத்தியம், என்ன தான் ஆனாலும் அரவிந்திற்கு எல்லாவற்றையும் தானே செய்ய வேண்டும் என்ற ஆசை... அதை புரிந்துக் கொண்ட பின் அவளும் அதற்கு குறுக்கே நிற்க வில்லை. கவிதாவை பார்த்து கொள்ளும் பொறுப்பை மட்டும் தனதாக்கி கொண்டாள்... நேற்றும் கூட சாந்தி அவளை எதுவும் சொல்ல வில்லை, அமைதியாக தான் இருந்தாள்.. இந்த எண்ணங்கள் மனதில் ஓட தன் மருமகளை பார்த்து புன்னகைத்தாள்..

"பரவாயில்லை சாந்தி அதனால என்ன..."

சாந்தி மெதுவாய் புன்னகைத்தாள்... தன் மூத்த மகன் அதிர்ஷ்டசாலி தான் என மனதுள் நினைத்துக் கொண்டாள் கற்பகம்.

சாந்தி தயங்கி தயங்கி அடுத்த கேள்வி கேட்டாள்

"ஏன் அத்தை அவர் எங்கே? அவரை காலையிலே பாத்தீங்களா?...."

"அரவிந்தா??? அவன் கொஞ்சம் நேரம் முன்னாடி தான் கிளம்பி போனான்... அவன் போயிட்டு காரை திருப்பி அனுப்புரானாம்... கவிதாவை டிரைவர் ஸ்கூலுக்கு கூட்டிட்டு போவாருன்னு சொல்லிட்டு போனான்..........."

சாந்தியின் முகம் போன போக்கை பார்த்து பரிதாப பட்டவளாய்,

"இதுக்கு ஏன் சாந்தி இவ்வளவு கவலை படுற? அரவிந்தால மட்டும் உன்னோட பேசாம இருக்க முடியுமா?... அவனே போன் பண்ணி பேசுவான் பார்..."

"ஏதாவது சாப்பிட்டாரா? நேத்து நைட்டும் ஒன்னும் சாப்பிடலை.,..."

"வெறும் பால் தான் குடிச்சுட்டு போனான்... நீ கவலை படாதே.. நீயும் தானே எதுவும் சாப்பிடலை முதல்ல போய் பாலாவது குடி..."

எதுவும் சொல்லாமல் பெரு மூச்சு விட்டாள் சாந்தி.

பின் கவிதாவை எழுப்பி அவளை பள்ளி செல்ல தயாரக்கினாள். கவிதாவிற்கு காலை உணவு கொடுத்து, அவளை காரில் பள்ளிக்கு அனுப்பி வைத்தாள். நேற்று இரவில் இருந்து எதுவும் சாப்பிடாததால் மிகவும் பசித்தது... ஆனாலும் அவளுக்கு சாப்பிட மனம் வரவில்லை.. அரவிந்த் ஏதாவது உண்டானா என்று அவளுக்கு தெரியவில்லை. அரவிந்த் அலுவலகம் செல்லும் நாட்களானாலும் வெளியூர் செல்லும் நாட்களானாலும் உணவு உண்பதற்கு முன் சாந்திக்கு போனிலாவது பேசி அவள் உணவு உண்டாளா என்று கேட்டு தெரிந்து கொண்டு தான் தான் உண்ணுவான். இது இப்போது மட்டும் அல்லாமல் அவர்கள் திருமணமான காலம் தொட்டே நடக்கும் பழக்கம். அவனுக்கும் பசிக்கும் தானே என்று எண்ணி எண்ணி அவள் மருகினாள். அரவிந்துடன் செல் போனில் பேச பல முறை முயன்று பார்த்தாள். அவன் ஒவ்வொரு முறையும் போனை கட் செய்து விட்டான். அரவிந்த் இவ்வளவு கோப பட்டு அவள் பார்த்ததில்லை.. அவனுக்கு ஏற்கனவே இருக்கும் பிரச்சனையோடு இது வேறா என எண்ணி அவளுக்கு கவலையாக இருந்தது...

இதை பார்த்தும் பார்க்காதது போல் இருந்த கற்பகத்திற்கு சிரிப்பு தான் வந்தது. கணவன் மனைவியிடம் இப்படி கோப படுவது அவளை பொறுத்த வரை சாதரணமான ஒரு விஷயம் தான்... அவள் கணவனும் கூட இதை அவ்வபோது செய்வது உண்டு.. அதற்காக தானும் உண்ணாமல் ஏதோ கப்பல் கவிழ்ந்து போனதை போல் உட்கார்ந்திருக்கும் மருமகளை பார்க்க அவளுக்கு சிரிப்பு தான் வந்தது. இவர்களுக்கு திருமணமாகி பத்து வருடமாகி விட்டது என்பதை நம்புவதே கஷ்டம் தான்!!!

ஆனால் அதற்காக சாந்தியை அப்படியே விட கூடாது என்று முடிவு செய்தவளாய், சாந்தியிடம் சென்று,

"சாந்தி என்ன இது சின்ன குழந்தை மாதிரி அடம் பிடிச்சுட்டு... எழுந்து வந்து சாப்பிடு வா...."

அவள் முகத்தில் மறுப்பின் தோரணை தோன்றவும்...

"நீ சாபிட்லைனா நானும் சாப்பிட மாட்டேன்... எழுந்து வா..."

சாந்தி அரை மனசோடு தான் உணவருந்த சென்றாள். அங்கேயும் கூட சிறிது கொறித்துக் கொண்டிருந்தாளே தவிர சரியாக உண்ணவில்லை..... கற்பகம் அவளை கட்டாயபடுத்தி இரண்டு இட்லிகள் உண்ண வைத்தாள்.

நேரமாக நேரமாக சாந்திக்கு கவலை அதிகரித்து கொண்டே இருந்தது. பொதுவாய் சாந்தி அரவிந்தின் அலுவலகத்திற்கு போன் செய்து பேசுவதில்லை. ஏதேனும் அவசர செய்தி சொல்ல மட்டும் செல் போனில் அழைப்பாள். ஆனால் இன்று அந்த சம்பிரதாயம் எல்லாம் பார்ப்பதில்லை என்று முடிவு செய்தவளாய் அவனின் அலுவலக எண்ணுக்கு போன் செய்தாள்.

தொலைபேசி உடனே எடுக்க பட்டு "ஹலோ அரவிந்த் ஹியர் " என்ற குரலை கேட்ட உடன் தான் அவளுக்கு சிறிது நிம்மதி ஆயிற்று.

சிறிது தயக்கத்துடன் "ஹலோ அரவிந்த் நான்...."

அவளின் குரலை அவன் உடனே அறிந்துக் கொண்டதற்கு அடையாளமாக

"தெரியுது என்ன விஷயம்.." என்றான் சிறிது கடுமையாக

சாந்திக்கு தொண்டை அடைத்தது... ஆனாலும் அவன் இந்த தடவையாவது யாரென்று தெரிந்து உடனே கட் பண்ணாமல் பேசுகிறானே, அவன் பொறுமையை சோதிக்க கூடாது என உணர்ந்தவளாய், சிரமப்பட்டு பேசினாள்,

"ப்ளீஸ் அரவிந்த் ஏன் இப்படி பேசுறீங்க? நான் நடந்துக் கிட்டது தப்பு தான்... என்னை மன்னிச்சுக்கோங்க... ப்ளீஸ்...."

மேலே பேச முடியாமல் தொண்டை அடைத்தது கண்ணில் நீர் பெருகியது. ஆனால் அதை எதையும் அரவிந்த் உணர்ந்ததாக தெரியவில்லை.

"இப்போ எதுக்காக போன் பண்ணி என் டைம்-அ வேஸ்ட் பண்ணிட்டு இருக்கே? இந்த நாடகம் எல்லாம் எதுக்கு? உன்னோட சொகுசு வாழ்க்கை போயிடுமேன்னு பயமா இருக்கா?..."

அவன் இன்னும் பேசி கொண்டே போனான்.. சாந்தியால் கேட்க தான் முடியவில்லை... எதுவும் சொல்லாமல் போனை கட் செய்து கீழே வைத்தாள். கண்ணில் நீர் அருவி போல கொட்டியது. அவனுடைய ஒவ்வொரு வார்த்தையும் காதில் எதிரொலித்து கொண்டே இருந்தது... கற்பகமோ கண்ணம்மாவோ தன்னை பார்த்து விட போகிறார்கள் என்ற எண்ணம் தோன்றியவுடன் அங்கிருந்து எழுந்து மாடியில் தங்கள் அறைக்குள் சென்றாள்.

 

  •  Start 
  •  Prev 
  •  1  2 
  •  Next 
  •  End 
Add comment

Comments  
# Aadarsh 2010-12-21 21:18
Hi,
When will the storm start to blow?????????????

I have been waiting for tht for sometime now
Reply | Reply with quote | Quote

Come join the FUN!

Write @ Chillzee
Download Chillzee Jokes for Android
(Click the image to get the app from Google Play Store)
Go to top