Log in Register

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Menu
<h3><strong>Write at Chillzee</strong></h3>

Write at Chillzee

 நிறைவுப்பெற்ற கதைகள் (Completed stories) --- தொடர் கதைகள் (Ongoing stories) --- கதைகள் (Stories) --- தமிழ் தொடர் அத்தியாயங்கள் (Tamil Episodes) --- ஆசிரியர் வாரியாக தொகுக்கப் பட்ட நிறைவுப்பெற்ற கதைகள் (Completed stories by Author) --- சிறு கதைகள் (Short stories) --- காதல் தொடர்கள் (Romantic stories) --- ஃபாரம் (Forum) --- வகை வாரியாக பிரிக்கப் பட்ட சிறு கதைகள் (Short stories by category) --- காதல் சிறு கதைகள் (Romantic short stories) --
(Reading time: 4 - 8 minutes)
1 1 1 1 1 Rating 5.00 (2 Votes)
தொடர்கதை - நீயிருந்தால் நானிருப்பேன் - 03 - ராசு - 5.0 out of 5 based on 2 votes

தொடர்கதை - நீயிருந்தால் நானிருப்பேன் - 03 - ராசு

handsTogether

சீதா. மாப்பிள்ளை வீட்டில் இருந்து காரில் வருவாங்க. அதிலேயே வந்துடுங்க. அவங்க அதைத்தான் விரும்பறாங்க. நான் அப்படியே கடைக்கு வந்துடுறேன்.”

“சரிங்க.”

சந்திரசேகர் கூறியதும் உடனே மகள்களைக் கிளப்புவதற்கு ஆயத்தமானாள் சீதாலெட்சுமி.

“சிவா, மனோ! சீக்கிரம் கிளம்புங்க. மாப்பிள்ளை வீட்டில் இருந்து வர்ற காரிலேயே ஏறி வரச்சொல்லி அப்பா சொல்லிட்டாங்க.”

“சரிம்மா.”

மனோரஞ்சனிதான் பதில் சொன்னாள்.

சிவரஞ்சனியிடமிருந்து எந்த பதிலும் இல்லை. அவள் என்ன செய்வாளோ? என்று ஒவ்வொரு நிமிடமும் மனம் பதக் பதக் என்று இருக்கிறது.

“அக்கா. அம்மா சொன்னது காதில் விழலையா? சீக்கிரம் கிளம்பு.”

“ம். ம்.”

சற்றே சலிப்பாகக் கூறினாள்.

அதை எதையும் கண்டு கொள்ளும் நிலையில் மனோரஞ்சனி இல்லை. அக்கா திருமணத்திற்காக என்ன மாதிரி உடை எடுக்கலாம் என்ற கற்பனையில் ஆழ்ந்துவிட்டாள்.

இத்தனை நாட்கள் வரையில் பள்ளிக்கு சீருடைதான். அதனால் அவளிடம் அதிக அளவில் உடைகள் இல்லை. இப்போது கல்லூரிக்குப் போகப் போகிறாள்.

அதனால் நிறைய உடைகள் வேண்டும். ஏற்கனவே அவளது அன்னை உடைகள் எடுக்க வேண்டும் என்றுதான் கூறிக்கொண்டிருந்தாள். இதற்கு இடையில் இப்போது திருமணம் வந்துவிட்டது.

அறைக்குள் வந்து பார்த்த சீதாலெட்சுமிக்கு கோபம் வந்தது. இரண்டு பெண்களும் ஆளுக்கு ஒரு திக்கில் வேடிக்கைப் பார்த்தவாறு அமர்ந்திருந்தனர்.

“என்னடி பண்றீங்க?”

தாயின் குரலில் இருவரும் திடுக்கிட்டுப் பார்த்தனர்.

வீட்டு வேலை எல்லாம் முடித்துவிட்டுத் தானும் தயாராகி நின்றாள் சீதாலெட்சுமி.

இருவருக்குமே குற்ற உணர்வு வந்தது.

தாய்க்கு உதவியும் செய்யவில்லை. அவள் சொன்னதையும் செய்யவில்லை.

“சாரிம்மா. இதோ ஒரு நிமிடத்தில் கிளம்பி வந்துடுறோம்.”

“ஆமான்டி. இத்தனை நேரம் கிளம்பாம இருந்துட்டு இன்னும் ஒரு நிமிடத்தில் கிளம்பி வந்துடுவீங்களா?”

“அம்மா. நீ பேசிக்கிட்டேயிருந்தா நாங்க கிளம்பறதுக்கு இன்னும் நேரமாகும் பரவாயில்லையா?”

மனோரஞ்சனி மிரட்டலாகக் கேட்டாள்.

இது எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொண்டு அமைதியாக அமர்ந்திருந்தாள் சிவரஞ்சனி.

அவளுக்கு தான் கண்ட கனவின் தாக்கம் இன்னும் மிச்சம் இருந்தது.

“அக்கா. சீக்கிரம் கிளம்பு. அப்பாவே கிளம்பி வந்துடப்போறார்.”

மனோரஞ்சனி மிரட்டலாகச் சொன்னாள்.

Pencilஹாய் பிரெண்ட், அத்தியாயத்தை படித்து விட்டு, உங்கள் கருத்தை பகிர மறக்காதீர்கள். உங்கள் ஒவ்வொரு கமன்ட்டும் எழுத்தாளருக்கு மிக பெரிய டானிக். உங்கள் கமண்ட்டை பகிர இதை க்ளிக் செய்யுங்கள் down

அவளையும் கிளப்பிக்கொண்டுதான் அறையை விட்டு வெளியேறினாள்.

“வந்துட்டீங்களா? சாப்பாடு தயார் செய்துட்டேன். அவங்க வர்றதுக்குள்ளே கொஞ்சம் சாப்பிட்டுருங்க.”

“நீ சாப்பிடலையாம்மா?”

“இதோ வர்றேன்.”

மனோரஞ்சனி தங்களுக்கும் தாய்க்குமாய் தட்டில் சாப்பாடு எடுத்து வைத்தாள்.

மற்ற இருவரும் வந்ததும் சாப்பிட ஆரம்பித்தனர்.

சாப்பிட்டு முடித்து வரவேற்பறையில் அமர்ந்திருந்தனர்.

வீட்டு வாசலில் கார் வந்து நின்றது.

காலிலேயே அந்த வீட்டு மனிதர்களும் இருக்கக் கண்டு சீதாலெட்சுமி வரவேற்கச் சென்றாள்.

யார் வந்திருப்பது என்று எட்டிப்பார்த்தாள் சிவரஞ்சனி.

மாப்பிள்ளையின் தாயும், தங்கையும் வந்திருந்தனர். அவன்தான் வண்டியை ஓட்டினான்.

இப்போதாவது திரும்பிப்பார்ப்பானா?

தன் தாய் அவனிடம் ஏதோ பேசுவதையும், அதற்கு அவன் பதில் பேசுவதையும் பார்த்தாள்.

ஒருவேளை அன்னை அவர்களை வீட்டின் உள்ளே அழைக்கிறாளோ?

அவர்கள் இறங்கி வருவார்களோ?

யோசனையோடு பார்த்துக்கொண்டிருந்தவளை அங்கிருந்தே சீதாலெட்சுமி அழைத்தாள்.

மனோரஞ்சனியும், சிவரஞ்சனியும் காரின் அருகே சென்றனர்.

வேலை செய்யும் பெண்மணியிடம் வீட்டைப் பார்த்துக்கொள்ளச் சொல்லிவிட்டு வந்தாள் சீதாலெட்சுமி.

“வாம்மா. நல்லாருக்கியா?” வருங்கால மாமியார் அன்புடன் அழைக்க அவளும் வேறு வழியில்லாமல் அவர்களை வரவேற்றாள்.

“வாங்க அத்தே. நல்லாருக்கீங்களா?”

  •  Start 
  •  Prev 
  •  1  2  3  4  5 
  •  Next 
  •  End