Neeyaga naan naanaga nee - Tamil thodarkathai

கோவை ரேஸ் கோர்ஸ் ஏரியா.  நகரின் சுத்தத்திற்கு உதாரணமாய்த் திகழும் அந்தக் குடியிருப்புப் பகுதி மொத்தமாய் மேல்தட்டு மக்களின் வாசஸ்தலம்.  வரிசையாய் பங்களாக்கள்.

       ஒவ்வொரு பங்களாவின்

அந்த செக்யூரிட்டி சொன்னதைக் கேட்டதும் மெல்லிய குறுஞ்சிரிப்புடன் அவனையே கூர்ந்து பார்த்த தீனதயாள் “யூ...மீன்...பேய்!....அதானே?” கேட்டார்.

       “ஆமாம் சார்!...ஆமாம்!...இந்த பில்டிங்ல

இரவு பனிரெண்டே முக்கால்

       ஏ.சி.தீனதயாளின் வரவை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தான் பக்கத்து பில்டிங் செக்யூரிட்டி சுந்தரம்.

       வானம் லேசாய் மப்பும் மந்தாரமுமாய் இருக்க, காற்று

ஏ.சி.தீனதயாளனிடம் அந்தத் தகவல் தெரிவிக்கப்பட்ட போது அவர் கடும் அதிர்ச்சிக்குள்ளானார். “ஓ...காட்!...இது எப்படி சாத்தியம்?...நேத்திக்கு ராத்திரி ஒண்ணே முக்கால் மணி வரைக்கும் அவன் என்

விஸ்வா டவர்ஸின் இரண்டாவது தளத்திலிருந்த அந்த புத்தக கடையின், கல்லாவில் அமர்ந்திருந்த அதன் உரிமையாளர், கடையில் வேலை பார்க்கும் பெண்ணை அழைத்தார். “இந்தாம்மா பாக்கியம்...இங்க

வழக்கமாய் இரவு பனிரெண்டு மணி வரையில் கலகலப்பாகவும், மனித நடமாட்டத்துடனும் இருக்கும் “விஸ்வா டவர்ஸ்” ஏரியா இன்று மாலை  ஏழு  மணி  வாக்கிலேயே  மயான

“எக்ஸ்க்யூஸ் மீ மேடம்!” என்று அறை வாசலில் நின்று சன்னக் குரலில் நாசூக்காக கேட்ட இளைஞனை

       “ம்..உள்ளார வாங்க!” என்றாள் விஸ்வா டவர்ஸின் அட்மினிஸ்ட்ரேஷன்

“ம்மா...நான் மொட்டை மாடிக்குப் படிக்கப் போறேன்ம்மா!”   பதிமூன்று வயது முகிலன் தன் தாயிடம் கத்தலாய்ச் சொல்ல

       “ராசா! படிச்சிட்டு....பத்து...பத்தரை மணிக்கெல்லாம் கீழே வந்திடுப்பா!” அவன் தாய் அன்பொழுகச் சொன்னாள்.

ஐந்து நிமிடம் பத்து நிமிடம் பதினைந்து நிமிடம் ஆகியும் எந்தவித ரீஆக்ஷனும் இல்லாததால் முகிலனுக்கு லேசாய் கண்கள் செருக ஆரம்பிக்க

       அவன் கால் பகுதியில் இறுக்கப் பிடித்துக் கொண்டிருந்த போர்வை இழுக்கப்பட்டது.

மறுநாள் மதியம் மூன்று மணியிருக்கும்,

                    தன் அறையில் அமர்ந்து பேய்கள் பற்றிய ஒரு ஆங்கிலப் புத்தகத்தை அதீத ஈடுபாட்டுடன் படித்துக் கொண்டிருந்த முகிலனின் செல்போன், “என்னைத் தாலாட்ட வருவாயா?...நெஞ்சில் பூ மஞ்சம்

முகிலன் பணியில் சேர்ந்த முதல் நாள் இரவு

       எட்டரை மணி வாக்கில் வாட்ச்மேன் கூண்டில் அமர்ந்தபடி ராதிகாவை செல்போனில் அழைத்தான்.

       “ம்...சொல்லுப்பா....”

       “த

மூன்றாவது தளத்தை அவன் நெருங்க நெருங்க பிணம் எரியும் வாடை அதிகரித்துக் கொண்டே போனது.

 “ராதிகா இங்க அந்த வாடை எக்கச்சக்கமா இருக்கு!..நோட் பண்ணிக்க!...நோட் பண்ணிக்க!” கத்தலாய்ச்

மருத்துவ மனை.

மயக்கத்தில் கிடந்த ராதிகாவின் படுக்கை அருகில் சோக முகத்துடன் நின்று கொண்டிருந்தார் ஏ.சி.தீனதயாள். உடன் காம்ப்ளக்ஸ் ஓனர் சாம்பசிவம்.

கண் மூடிக்

அந்த அறைக்குள் தாறுமாறாய்க் கழன்று கிடந்த ஒயர்களை எடுத்த ராதிகா யோசித்து...யோசித்து..அதையெல்லாம் எங்கெங்கோ செருகினாள்

ஏகப்பட்ட எதிர்பார்ப்புக்களுடன் அவளருகேயே நின்றிருந்தார்

அங்கு நிகழும் நிகழ்வுகள் ஒவ்வொன்றும் புரியாத புதிர்களாகவும் அதிர வைக்கும் பயங்கரங்களாகவும் உதிரத்தை உறைய வைக்கும் உச்சங்களாகவுமே இருக்க ஏ.சி.தீனதயாள் கேட்டார்

“நம்பூதிரி