அடுத்த இரண்டு மணி நேரத்திற்குப் பின்….. நகரின் ப்ரபல டெக்ஸ்டைல் ஷோரூமில் இவளும் தீபாவும்….
இவர்கள் முன்னால் பரத்தியிருந்த சல்வார்களை தீபா கிளறிக் கொண்டிருக்க…..
“அப்ப நான் என்ன ஆனேன்னு சொல்லு பார்க்கலாம்?” மிக உற்சாகமான சிறு குரலில் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள் சரித்ரா…. எதிர்ல நிக்ற சேல்ஸ் பொண்ணுக்கு கேட்க கூடாதுல்ல…
இவளைப் பரிதாபமாய் திரும்பிப் பார்த்தாள் தீபா….
“ப்ச்….இப்ப நீ என்னனு கேட்கனும்….சரி நானே சொல்றேன்….நான் நம்ம ஜெர்ரி சைஸ் மனிஷியாகிட்டேன்….”
“ஜெர்ரியா….?”
“ஆமா நம்ம டாம் கேட்டை துரத்தி துரத்தி அடிக்குமே அந்த ஜெர்ரிதான்…..அப்டி சின்னதாகி…ஜெர்ரி வழக்கமா ஓடி ஒழியுமே அதோட வீடு அதுக்குள்ள போய்…..” இவள் தொடர….
“ஏன்டி சர்க்கஸ் இப்டி பாடா படுத்ற…..?” புலம்ப தொடங்கினாள் கேட்டிருந்தவள்….
“ சென்னைல இருந்து கிளம்பி ஊட்டில வந்து ட்ரெஸ் எடுக்ற ஒரே ப்ரஜை நீயாதான் இருப்ப……கேட்டா அதெல்லாம் எனக்கு செலக்ட் செய்ய தெரியாதுன்னு ஒரு பதில்….சரி பாவம் பொண்ணு பொழச்சு போகட்டும்னு ஹெல்புக்கு வந்தா… கண்ட கனவ சொல்றேன்னு காதுல ஓட்ட போடுறியேமா தாயே…..”
“ம்…. அது நீ என்ன அடிச்சு எழுப்புறப்ப யோசிச்சுறுக்கனும் TR (தீஞ்ச ரொட்டிய பொண்னு ஷார்ட்டா சொல்லுதுங்கோ) …..கண்ட கனவ அவள எழுப்பினவங்கட்ட சொல்லலை இந்த சரித்ரான்னு சரித்ரம் நாளைக்கு என்னை தப்பா பேசுமே…. நமக்கு ஹிஸ்ட்ரி முக்கியம்…… “
சிறு குரலில் வளவளத்துக் கொண்டிருந்த இவள் குரல், இவள் காதிலே விழாத அளவுக்கு வீலென உச்சத்தில் தொடங்குகிறது குழந்தை ஒன்றின் அழுகை…..
சத்தம் மிக அருகில் கேட்க, அனிச்சையாய் இவள் திரும்பிப் பார்க்க….
அங்கே அதே நேரம்…..” அச்சச்சோ குட்டிப்பாக்கு போரடிக்குதாமா….மாமா கூட கேம் விளையாட வர்றீங்களா…” என சொல்லியபடி அந்த அழுத குழந்தையை அதன் அம்மாவிடமிருந்து வாங்க கை நீட்டிக் கொண்டிருந்தான் அவன்… அதான் அந்த அவன்தான்
‘பிபிஎஸ்’ முனங்கியது இவள் உள்மனது..
அந்த குட்டிப் பையனுக்கு ஒரு வயது இருக்குமாயிருக்கும்….
“வேண்டாம் ஜீவா.. நீயே என்னமோ ஓன்னு இருக்க….டயர்ட்டா இருக்கப்ப இவனை சமாளிக்கிறது…” அந்த அம்மா ஏதோ சொல்ல தொடங்க……
இதற்குள் உரிமையாய் குழந்தையை தூக்கி எடுத்திருந்தான் அவன்….“நான் டயர்டா இருக்கேன்னு சொன்னனா?” என அந்த பெண்ணிடம் கேட்ட படி…..
’அது அவனது அக்காவா இருக்குமோ…?’ இவள் மனம் ஆராய்ந்தது. கூடவே இவனப் பார்க்க டயர்டா இருக்காமா…?? என்றும் ஒன்று தோன்றியது…..
“வாடா மாப்ள….நாம வேர்ல்ட் பீஃஸ காப்பாத்த போவோம்…..” கை மாறி அவன் கை வரவும் அழுகையை நிறுத்திவிட்டு…. அவன் ஒற்றை கையில் ஜோராய் உட்கார்ந்து….. அவன் முகம் பார்த்த குழந்தையிடம் அந்த பிபிஎஸ் @ ஜீவா சொன்ன விதம் கொஞ்சம் க்யூட்டாய் ஃபீலாகியது இவளுக்கு….
டெனிம் ஷாட்ஸும்…. வைட் ஷேர்ட்டுமாய் குட்டியோ ரொம்பவும் க்யூட்டாய் தெரிந்தது…… இப்போது இவள் பக்கவாட்டு கையில் விழுந்தது ஒரு இடி…. வேற யாரு தீபாதான்……
“இந்த க்ரீனா இல்ல அந்த பிங்கா…. உனக்கு எதுடி பிடிக்குது…?” அவள் கேட்க
“ஏய் TR அங்க ஒரு குட்டி க்யூட்டா இருக்குது….” அதற்கு இவளது பதில்….
“அதல்லாம் நாம கேட்டா வீட்டுகாரங்க சும்மா விடமாட்டாங்க….” என்ற தீபாவின் பதிலில் அவள் பொறுமை எல்லையை தொட்டுவிட்டது என புரிய
அதற்கு மேல் அவளைப் படுத்த விரும்பாமல் அவசரமாய் தன் முன் கிடந்த சல்வார்களுக்குள் பார்வையை புதைத்தாள் சரித்ரா…. ஆனாலும் என்னைக்கு இவ இவளுக்கு ட்ரெஸ் செலெக்ட் செய்துறுக்காளாம்….இப்ப மட்டும் செய்துட…..மனம் அங்கு போகவில்லை….
“இங்க பாருங்க குட்டிப்பா….. இப்ப நாம என்ன செய்யனும்னா இதை மூவ் பண்ணனும்……”அவன் சொல்லும் சத்தம் பின்னால் கேட்க எதை மூவ் பண்ண போறாங்களாம் என்றது இவள் மனது….
“அப்போ அம்மா மட்டுமில்ல எல்லோரும் ஹேப்பியாகிடுவாங்க…….” மெல்ல பார்வையை நிமிர்த்தியவளுக்கு எதிரில் இருந்த கண்ணாடியில்……அவன் அந்த குழந்தையை அங்கிருந்த சுவர் அருகில் இறக்கி விடுவது தெரிகிறது……
“அம்மாவ ஹேப்பியாக்கலாமா……..” அவன் கேட்க….குழந்தை இப்போது சுவரில் இரண்டு கை ஊன்றி தள்ளத் தொடங்குகிறது….ஏனெனில் அவனும் அதைத்தான் ஆக்ட் செய்து கொண்டிருந்தான்……சுவரை மூவ் பண்றாங்களாம்….
“கமான் சேம்ப்…..யெஸ் அப்டித்தான்…..ஆசம்…” அவனது வார்த்தைக்கு ஏகத்துக்கு ஏறிக் கொண்டு போனது குட்டியின் பெரிமிதமும் முயற்சியும்….
‘குழந்தய என்னமா ஏமாத்றான்….’ என ஒரு சிந்தனை ஓடினாலும்……அவன் சொன்னது போல் குழந்தையின் அம்மா மட்டுமல்ல குழந்தை உட்பட எல்லோரும் சற்றாய் சிரிப்புடன் ஹேப்பியாய் தங்கள் வேலையை தொடர….