Endrendrum unnudan - Tamil thodarkathai

கவிதாவின் பயத்தை புரிந்துக் கொண்டு, சுமித்ரா கவிதாவை காப்பாற்றுபவளைப் போல கவிதாவின் முன்னே வந்து நின்றாள். கவிதாவும் அவள் பின்னே பதுங்கிக் கொண்டாள்.

“நீ நடுல வராதே சுமி...” என்றான் கமல் கடுமையான குரலில்.

“சுமித்ரா!!!!” என்று மூன்றாவது முறையாக அலறிய கமல், கண்ணாடியில் பிம்பமாக தெரிந்த மனைவியை பார்த்து விட்டு திரும்பி பார்த்து முறைத்தான்.

“என்ன நினைச்சுட்டு இருக்க நீ மனசுல?”

சுமித்ரா பதில் சொல்லாமல் அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“ஓ!!!! என்ன கொடுமை சுமி இது!!! எப்போ தான் நாம நமக்குன்னு வாழுறது....?”

பூங்கோதை நான் ஸ்டாப்பாக புலம்பிக் கொண்டிருக்கவும், அவளின் பக்கத்தில் இருந்த சுமித்ராவிற்கு என்னவோ போல இருந்தது.

“அவர் சும்மா எல்லாம் திட்ட மாட்டார் அத்தை!”

“ஆமாம் உங்களுக்கு தான்... இவ்வளவு க்யூட்டா இருக்கீங்களே என்ன செய்யலாம்...”

“அடிப்பாவி... நான் சொல்ல வேண்டியது எல்லாம் நீ சொல்ற??? என்ன ஆச்சு உனக்கு...”

“சரி... ஒரு சேஞ்சுக்கு நீங்க வெட்கப் படுங்க...”

வாய் விட்டு சிரித்த ஹேமா, “நான் இப்படி சிரிச்சே ரொம்ப நாள் ஆச்சு சுமி... நீ ஒரு ராட்சஸி...!” என்றாள்.

“இங்கே பார்... மத்தவங்களை கவனிக்குற அளவுக்கு இல்லைனா கூட கொஞ்சமாவது உன் மேலேயும் அக்கறை வை... உன்னை நம்பி நாலு வயசு பொண்ணு ஒருத்தி இருக்கா...”

“ஹேமா, அவர் ரொம்ப நல்லவர்...”

“கீழே விழுந்த பேப்பரை எடுத்துக் கொடுத்ததுல அவ்வளவு தெரிஞ்சிருச்சா உனக்கு?”

“இல்லைடி, என்னை பார்த்து நீங்க டாக்டரான்னு கேட்டார்னா பார்த்துக்கோயேன்... இதுல இருந்தே உனக்கு தெரியலை....”

“எனக்கு ஒன்னும் புரியலை ஹேமா... அவரை பத்தி ஒண்ணுமே தெரியாது... இது எல்லாம் சரி இல்லைன்னும் புரியுது.... ஆனாலும்... நான் சரியான மக்குடி...” என்ற சுமித்ராவின் குரல் தேய்ந்து ஒலித்தது.

இந்த கேள்விக்கு எல்லாம் ஒன்றும் குறைச்சலில்லை... என மனதினுள் கமலை திட்டியவள், அவள் வரும் போது அவன் யாரையோ எதிர்பார்த்திருந்ததுப் போல பார்த்துக் கொண்டிருந்தது நினைவு வர, சின்ன எதிர்பார்ப்புடன்,

அந்த பார்வையினால் ஏற்பட்ட வெட்கத்தையும் மீறி அவளினுள் ஒரு விதமான நிம்மதி ஏற்பட்டது...!

பெற்றோர், தோழி என் யாருமே கொடுக்க முடியாத நிம்மதி...!

கமல் வந்து விட்டான்... அவன் பார்த்துக் கொள்வான் என்ற நம்பிக்கையினால் வந்த நிம்மதி...

சுமித்ராவின் பதிலில் திகைத்து, அவன் மூன்றாம் முறையாக விழிக்க, சுமித்ரா புன்னகைத்தாள்!

“பின்னே, நான் பிடிக்குதுன்னு சொன்ன உடனே நீங்க மட்டும் ‘உன்னை’ன்னு சொல்லலாம், சுமின்னு ஷார்ட்டா என் பேரை கூப்பிடலாம்... நான் மட்டும் அதெல்லாம் செய்யக் கூடாதா???”

இப்போது அவளின் புன்னகை கமலையும்

“என்னடி யோசிக்குற? படிச்சது எல்லாம் மறந்திருச்சா? நிறைய குண்டு குண்டா புக்ஸ் வச்சிருக்கியே, அதுல வேணா பார்த்து ஏதாவது மருந்து கொடு...”

சுமித்ரா வழக்கம் போல வாயாட, ஹேமா அவளை யோசனையுடன் பார்த்தாள்.

“என்னடி இப்படி பார்க்குற?”

பின் சுதாரித்துக் கொண்டு,

“அறிவு இருக்கா உனக்கு? எதுல எல்லாம் விளையாட்டுன்னு இல்லை? ஒழுங்கா நாளைக்கு  போ... நான் டெஸ்ட் ரிசல்ட் வந்தப்புறம் உன் கிட்ட பேசுறேன்,” என்றாள்.

இன்று ஹேமா ஃபோன் செய்து அவனிடம் முக்கியமான விஷயம் பேச வேண்டும் என்று சொல்லி இருந்ததால் வேறு வழி இல்லாமல் சீக்கிரமே கிளம்பி வந்திருந்தான்.

என்ன விஷயமாக இருக்கும் என்று யோசித்தவனுக்கு ஒன்றும் தோன்றவில்லை.